Tijdens een recent gesprek met een ervaren reisprofessional kwam een frustratie naar boven die velen in de branche zullen herkennen. Aanleiding was een actie waarbij consumenten die rechtstreeks boeken dezelfde korting kregen als het commissiepercentage dat aan de agent werd uitgekeerd. “Wat moet je dan als agent?”, vroeg de reisprofessional zich hardop af. “Als de klant die korting wil, en dat willen ze, dan moet ik mijn hele commissie inleveren. Dan werk ik dus voor niks.”

Die zorg van de reisprofessional gaat verder dan alleen het gevoel dat je buitenspel wordt gezet. Het raakt aan een fundamenteel punt: het ontbreken van een gelijk speelveld. “De klant komt bij mij voor informatie, voor advies, voor vertrouwen. Maar zodra die ziet dat hij online bijvoorbeeld 15% korting krijgt, sta ik buitenspel. Ik moet kiezen: óf ik geef mijn commissie weg, óf ik verlies de boeking.” En dan is er volgens de reisprofessional geen sprake meer van samenwerking, maar van concurrentie op oneerlijke voorwaarden.

Wat de reisprofessional het meest steekt, is dat deze praktijk zich steeds vaker voordoet. “Vandaag is het merk A, volgende maand merk B. Er is altijd wel een rederij, bestemming of jubileumactie waarbij de commissie volledig als korting naar de consument gaat. Het is geen uitzondering meer, het is een patroon dat ik branchebreed zie. Van airlines, rederijen en touroperators tot hotelketens. Het gebeurt overal. Reserveringskosten die wij wel moeten berekenen worden online niet gerekend, partijen die alleen bij directe boekingen geen bagagekosten rekenen, er lopen (creditcard)kortingsacties, pure retailmerken die direct gaan, kortingscodes, enzovoorts. We komen steeds verder af te staan van een level playing field.”

Maar wat te denken van de andere kant van het verhaal? Reisorganisaties opereren in een hyper concurrerende markt, waarin klanten razendsnel online prijzen vergelijken. Lopen partijen die geen directe kortingen geven het risico die klant te verliezen aan andere aanbieders? Vaak (internationale) spelers zonder tussenkomst van een agent. Vanuit dat perspectief zijn kortingen een commerciële noodzaak. Bovendien zijn ze vaak tijdelijk, gekoppeld aan bestemmingen, hotelketens, rederijen, reisperioden, enzovoorts.

Maar juist daarin schuilt volgens de reisprofessional het gevaar. Als dit geaccepteerd wordt, dan is volgens de reisprofessional het einde zoek. “Dan is er straks helemaal geen retail meer. Dan is iedere reisprofessional een reisorganisatie in het klein. Iedereen voor zich.”

Hij formuleert het als een morele kwestie en geeft een voorbeeld. “Stel dat een partij zijn eigen product verkoopt tegen de nettoprijs en jou als touroperator vraagt om dezelfde reis voor de volle prijs aan te bieden. Hoe zou jij dat vinden? Niet leuk natuurlijk! Waarom doe je het dan zelf wel bij (zelfstandige) reisagenten? Van Groningen tot Maastricht doen reisagenten hun best om klanten naar jullie product te brengen, maar door dit soort acties zullen reisagenten zich tegen je keren.”

De discussie over commissie versus korting is er één die we niet langer moeten vermijden. Zeker niet als de gevolgen steeds vaker voelbaar zijn voor (zelfstandige) reisagenten die hun werk met toewijding en vakkennis doen. Wie de reisagent nodig heeft, moet hem ook serieus nemen.

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Ps. Ken jij als (zelfstandige) reisagent dit soort voorbeelden? Laat ons weten wat je er van vindt. Daarnaast zijn we ook nieuwsgierig naar de mening van touroperators die samenwerken met (zelfstandige) reisagenten en kortingen geven aan directe boekers die gelijk zijn of in de buurt komen van de commissie die reisagenten krijgen. Is de reactie van de reisprofessional overdreven?

In 2022 kreeg ex-CEO Dick Benschop een vast salaris van € 443.604. 'Iets' meer dan de in de regel € 324.326 dat de gemiddelde Eredivisie-voetballer verdient. Voor Benschop geen vertrekbonus, geen afkoopsom en in de toekomst waarschijnlijk ook geen standbeeld op de luchthaven.

De € 73.934 die Benschop voor de maanden november en december kreeg (zijn contract liep tot eind december 2022), terwijl interim-CEO Ruud Sondag al was begonnen, was voor hem natuurlijk lekker meegenomen. Wel waren het dubbele kosten voor de luchthaven, want ook Sondag kreeg voor november en december in totaal € 73.934. Je hebt bij dit soort salarissen toch altijd de salarissen van bagage- en beveiligingsmedewerkers in je achterhoofd...

Zorg goed voor je personeel, zorg dat ze het naar hun zin hebben, laat ze niet gaan, want je moet er nieuw personeel voor terughalen die je meer moet betalen. Het zijn de adviezen die je als ondernemer deze dagen steeds vaker hoort. Zo kijken ze er bij Schiphol blijkbaar niet naar. Slechts een lid (Carsouw, red.) van het Management Board dat in 2022 van start ging, is nog werkzaam bij de luchthaven.

COO Birgitte Otto vertrok na twintig jaar. Voor haar lag er nog wel (een afkoopsom) van bijna vier ton (€ 377.064) in een lade. Volgens de luchthaven ging zij weg om de volgende reden: 'In lijn met de door Royal Schiphol Group uitgevoerde reorganisatie (project Reset) en de wens van een efficiëntere bedrijfsvoering heeft de Raad van Commissarissen (RvC) besloten de omvang van de Raad van Bestuur terug te brengen van vier naar drie leden. Daarom vertrok Birgit Otto als Executive Vice-President en Chief Operations Officer een paar maanden eerder (op 31 mei 2022) en werd niet vervangen'. Meer dan twintig jaar ervaring weg, waar zij overigens wel voor werd bedankt in het jaarverslag.

Een half jaartje later heeft de RvC ook de arbeidsovereenkomst van Executive Vice-President en Chief Operations Officer, Hanne Buis, beëindigd wegens een verschil van mening. "Hanne, bedankt voor de afgelopen achttien jaar en tuut, tuut, tuut, de groetjes van Ruud."

Ondertussen is de luchthaven druk op zoek naar een permanente CEO die interim CEO Sondag moet opvolgen, zo staat te lezen in het financiële jaaroverzicht. Wat ga ik daar verdienen, zal die nieuwe CEO zich afvragen? Ja, een Mickey Mouse-competitiesalaris. Interesse in een andere functie in het Management Team, dan verdien je maximaal 85% van wat de CEO verdient. De salarissen (exclusief pensioenregelingen, e.d.) waren in 2022 als volgt:

Ruud Sondag (CEO sinds 1 november 2022): € 73.934
Dick Benschop (CEO tot 31 oktober 2022): € 443.604
Robert Carsouw (CFO): € 377.064
Hanne Buis (COO): € 377.064
Birgit Otto (COO tot 31 mei 2022): € 157.380

Was/is elke euro voor de leden van het Management Board van Schiphol er één te veel? Ex-trainer van Ajax Alfred Schreuder, volgens de statistieken een van de slechtste trainers uit de Ajax-geschiedenis, had het beter voor elkaar met een afkoopsom van (volgens de Telegraaf) € 1,5 miljoen. Volgens velen geslachtofferd voor het falen van het gehele team. Hoe zit dat met Benschop, Buis en Otto?

Gaat Schiphol de weg naar de top weer vinden en met welke topcoach(es)? Of wordt de luchthaven een middenmotor in de Mickey Mouse-competitie met bijpassende salarissen? En misschien iemand halen met ervaring in het leiding geven aan een luchthaven...?

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Lang verhaal kort, zoals ik het begrijp: De KLM-ondernemingsraad wil vier toiletten aan boord van de nieuw bestelde A321neo’s (met één gangpad), de KLM-directie wil er drie, want dan kunnen ze meer stoelen verkopen.

De toiletten aan boord van vliegtuigen… Het is altijd aandoenlijk om de stewardess het toilet in te zien gaan met een sproeiertje schoonmaakspul en een deo.

Heb je er weleens gezeten? Ja, op het toilet, maar ook op een stoel bij het toilet? Iedere keer wanneer de deur opengaat die zure lucht? Dé plek in het vliegtuig waar je nooit in slaap valt. Ben je bijna in slaap gevallen, doet iemand de deur van het toilet open en komt het gebulder van een doorgetrokken toilet je tegemoet.

Overigens is een plekje bij het raam ook niet altijd alles. Moet je een keer naar het toilet, liggen allebei je buren te pitten.

Die toiletten, ze zijn vaak zelfs bij de meest luxe airlines, gewoon te klein voor Nederlandse mannen én wellicht vrouwen, en een bevolking waarvan bijna 14% van de volwassenen ernstig overgewicht (obesitas) heeft.

Als (lange) man heb je na een toiletbezoek steevast last van je nek, want rechtop staan is vaak niet mogelijk wanneer je staat te zeiken. Maar goed, wie staat er nou te zeiken? Zitten graag! Die vloer, zo ranzig! Mannen, namens de vrouwen (en vast ook sommige mannen), bedankt daarvoor!

Daar sta je dan, in de vroege ochtend op een plakvoer je tanden te poetsen. Of net wakker en je moet hoognodig naar het toilet, staat zich iemand uitgebreid op te maken of de baby te verschonen! Je hebt ook van die mensen die er heel lang over doen, over een toiletbezoek, die gerust een Donald Duckje meenemen. En zit je op een gangpadstoel in de buurt van het toilet? De hele ochtend een rij naast je, met mensen die ongegeneerd half tegen je aanstaan.

Wie een paar honderd euro voor een vliegticket betaalt, mag verwachten dat er genoeg toiletten aan boord zijn. Toiletten waar het prullenbakje niet propvol zit, een toilet dat niet halfvol remsporen zit, één met een schone vloer en een toilet waar het toiletpapier niet op is. Hoelang denken jullie dat het duurt dat we ons eigen toiletpapier moeten meenemen (of kopen?) tijdens een vlucht?

Opeens bedenk ik mij een, misschien wel, prima oplossing. Een KLM-toiletjuffrouw/-man. Iemand die de toiletten netjes houdt tijdens de vlucht. Wat mij betreft hoort dat inclusief de prijs te zijn, maar ik verwacht dat mensen er ook nog wel apart voor willen betalen. Ik zag dat de nieuwe KLM CEO Marjan Rintel laatst een dagje mee was als stewardess, misschien kan zij eens testen of dat wat is, een KLM-toiletjuffrouw/-man?

Je ziet ze (de directie en ondernemingsraad) al zitten tijdens de vergadering. Aan een lange tafel op kantoor, of thuis achter het scherm (nee, niet op het toilet). Lekker zeiken over drie of vier toiletten. De klanten? Daar hebben ze hoop ik geen schijt aan…

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Ps. Alle andere dingen die in een vliegtuigtoilethokje gebeuren, laat ik maar even achterwege. Lees hier een interessant artikel over de kans dat je wordt getroffen door een vliegende drol.

Volgens de hater van het woord ‘pakketreis’, zou het niet klinken. “Laten we met z’n allen in godsnaam een ander woord bedenken. ‘Pakketreis' is een waardeloos woord.” ANVR-directeur Frank Oostdam schreef eerder over het woord ‘pakketreis’: “Ik ben de eerste die toegeeft dat de term ‘pakketreis’ een beetje suffig is”, waarop hij de voordelen benoemde en dat zelfboekers niet van die voordelen genieten.

Hoeveel suggesties zouden er komen? Nieuwsgierig vraag ik of er al nieuwe woorden zijn bedacht. Enkele suggesties die ik hoorde, wil ik jullie niet onthouden. De ‘ontzorgde reis’, ‘Reisvoormensendiegeengeziekwillen.com’. Op vakantie zonder gesodemieter. Reizen zonder sterretje. ‘Kapsalonnetje’, alles bij elkaar in één bakkie.

De prijsvraag werd uitgeschreven na de paneldiscussie over de stelling ‘de pakketreis is ten dode opgeschreven’. Zowel Joyce Fonteijn (Kupers) als Arjan Kers (TUI) waren het erover eens dat de pakketreis niet ten dode is opgeschreven. Volgens Kers is de traditionele pakketreis weer terug. "Ik denk niet dat er negatief naar de traditionele pakketreis wordt gekeken".

Eén van de congresdeelnemers die ik over de term ‘pakketreis’ sprak was het er op z’n minst mee eens dat de term ‘pakketreis’ een beetje suffig is. De bewoordingen laat ik even achterwegen. De toelichting was; “Het klinkt als een Sinterklaascadeautje. Een term die niks zegt. Het is letterlijk een definitie van ondoorzichtigheid. Natuurlijk ben ik hypocriet, want we gebruiken de term wel, om geld te verdienen.” Aan de andere kant laat iemand weten: “Het is een semantische discussie. Iedereen heeft een ander beeld bij wat het is.”

Een deel van de congresdeelnemers boeit het helemaal niks dat de pakketreis ‘pakketreis’ wordt genoemd of dat het suf zou klinken. Anderen verbaasden zich over de klaagcultuur op het congres. “Alles was vandaag vrij negatief. Klagen hierover, dit gaat niet goed, dat gaat niet goed. Waarom moet er nou weer een andere naam komen voor het woord ‘pakketreis’???!!! Door de coronacrisis weet de Nederlander juist maar al te goed wat de voordelen zijn van een pakketreis. Geef een beetje jeu aan het woord ‘pakketreis’. Je moet de charme van het woord gebruiken. De consument vraagt ook of we ‘pakketreizen’ verkopen.”

Voor mij is het duidelijk. Leuk initiatief en goed bedoeld, maar skip die prijsvraag. De naam ‘pakketreis’ blijft. Pak hem suf, spannend, mooi in en wees vooral heel duidelijk over de voordelen. Pakketreis, een prachtig, rijk Nederlands woord in al z'n sufheid. Jammer dat het hier nog niet in de Van Dale staat. Tip de redactie van de Van Dale. Maar, wat moet er bij de omschrijving van het woord komen te staan?

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Ps. Nog zo'n stelling die we de laatste tijd vaker langs zien komen: Is het klassieke verdienmodel van de reisagent eindig? Doe hier mee aan Travelpro Research.

Denk je als reisbedrijf dat je vrij spel hebt na de coronacrisis en er vol tegenaan kan, word je vol in de flank gereden door de vertragingen die ontstaan op luchthavens.

De afgelopen dagen heb ik wat vakantieverhalen van mensen aangehoord en wat viel mij op? Nederlanders die vanaf Schiphol vlogen, hoopten op een vertraging van minstens drie uur door de rijen. “We hadden ons er al op ingesteld en we hebben de drie uur vertraging gelukkig gehaald. We hebben nu geld verdiend door te vliegen…” Het moet niet gekker worden.

Maar opeens was daar gisteravond laat het bericht dat Schiphol reizigers gaat compenseren. Schiphol CEO Dick Benschop werd in het persbericht geciteerd met de volgende woorden:

“We vinden het uiterst vervelend dat er mensen zijn die door een lange rij bij de securitycontrole hun vlucht hebben gemist. Daarmee hebben ze een vakantie of een deel van hun vakantie moeten missen en met die mensen voelen wij mee. De uitzending van MAX Vakantieman en de oproep van de Consumentenbond onderstreepten dit gevoel. In deze bijzondere omstandigheden mogen we deze mensen niet tussen wal en schip laten vallen.”

Zou Schiphol en haar adviseurs écht de uitzending van MAX Vakantieman nodig hebben gehad om tot die conclusie te komen, om het gevoel te krijgen dat ze reizigers die nachtmerries krijgen bij het horen, zien of terugdenken aan Schiphol niet tussen wal en schip mogen laten vallen? Dat was toch al meteen duidelijk?

Dus, consumenten worden gecompenseerd, nu de reissector nog. Toch? De ANVR liet al in juni weten dat het een advocatenkantoor zou inschakelen (en dat is destijds ook gebeurd) dat de schade voor reisondernemingen die is ontstaan vanwege de personeelsproblematiek op Schiphol te verhalen op de luchthaven. Of moet de ANVR-directeur, -voorzitter of -advocaat ook eerst bij MAX Vakantieman een traan laten voor er reactie komt vanuit Schiphol. Zou er dan in een persbericht het volgende citaat van Benschop staan:

“We vinden het uiterst vervelend dat er reisbedrijven zijn die de problemen op Schiphol hun omzet of een deel van hun vakantie moeten missen en met die reisbedrijven voelen wij mee. De uitzending van MAX Vakantieman en de oproep van reisbedrijven onderstreepten dit gevoel. In deze bijzondere omstandigheden mogen we deze partners niet tussen wal en schip laten vallen.”

Om eerlijk te zijn denk ik dat het voor veel reisbedrijven en -professionals nog steeds voelt alsof Schiphol hen wél tussen wal en schip laat vallen. Trouwens, eerst maar eens afwachten hoe snel de consument de compensatie daadwerkelijk ontvangt. Als ik hen was, zou ik maar weer snel (wéér) achter aansluiten in de rij.

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Wat een narigheid allemaal, maar onderwerpen die de afgelopen tijd veelvuldig in het nieuws waren of waarover je zou kunnen lezen in Travelpro. Maandelijks in print, wie had dat gedacht anno 2022?! Natuurlijk kan je het magazine ook online blijven lezen en blijf je op de hoogte via travelpro.nl, nieuwsbrieven en social media. Ons team is ontzettend benieuwd: waar en hoe ga jij ons magazine lezen? Stuur je ons een fotootje?

Ik dacht dat online het hé-le-máál zou gaan worden. Video’s, foto’s, doorlinken en ga zo maar door. Toch kwam steeds vaker de vraag: ‘Wanneer verschijnen jullie weer in print?’. Eerder werd al besloten om TravMagazine als tweewekelijks magazine uit te brengen en nu dan ook Travelpro als maandmagazine. Ik ga hier nu niet roepen dat print véél beter is dan online, maar nu TravMagazine en Travelpro als enige vakbladen zowel online als in print verschijnen, hoeven we daarover (en over bijvoorbeeld het bereik) ook niet verder te discussiëren.

Ik dacht bij het zoeken naar, en het zien van ons laatste printmagazine (maart 2020), weer even terug aan het begin van de coronacrisis. De uren en uren die we spendeerden om onze lezers via travelpro.nl op de hoogte te houden, de besloten Facebook-groep Travelpro’s Only die we nét voor de crisis hebben opgezet en waar je aan 3.773 (and still counting) collega’s vragen kunt stellen of kunt discussiëren, de digitale magazines, de verhuizing van ons Nijmegen-team naar Hilversum, de podcast, TravDay, de uitrol naar België en alle ontwikkelingen in de sector. Het voelt sinds de start van de crisis als een roller coaster die maar niet tot stilstand komt. Een gevoel dat jij misschien ook zo hebt ervaren (of juist niet).

In deze editie grote, afwisselende interviews, specials, reportages, columns en achtergrondartikelen. Heerlijk, een magazine met van die (grote) foto’s waarbij je even wegdroomt, alsof je zelf op die plek bent. Wat we eigenlijk nooit op papier zetten, maar zeker ook weleens mag, is iedere persoon en ieder bedrijf die je in deze editie ziet, bedanken voor de medewerking en zijn/haar tijd.

Een nieuwe start maken, dat is wat veel reisprofessionals én reisbedrijven de afgelopen weken hebben gedaan. Hoewel veel bekende gezichten nog op hun plek zitten, zijn er veel reiscollega’s geweest die een ander pad dan dat van de reisbranche hebben gekozen. Volgens veel reisprofessionals keren veel collega’s die uit de branche stappen na een tijd(je) wel weer terug, want ‘er is niets leukers dan reizen verkopen of om je daar mee bezig te houden’. Ik ben ervan overtuigd dat de reisbranche een van de leukste sectoren blijft om in te werken, ook na de crisis, en ook het plezier in het werk als reisprofessionals willen we een plek geven in ons magazine.

Met Travelpro maken we ook een nieuwe start, althans een herstart, als print magazine. Nu, 99 weken nadat we stopten met print en online gingen, ploft er weer een editie op de mat. Samen met jou willen we verder bouwen aan ons magazine. We zullen jullie, onze lezers, blijven vragen wat jij interessant vindt om te lezen. Wie moeten we welke vragen stellen? We willen van Travelpro een magazine maken dat jij wilt lezen. Mail of bel ons (redactie@travelpro.nl en 035-2005481) wanneer je een tip hebt, wanneer je een mooie foto hebt of wanneer je een mooie reis hebt gemaakt.

Travelpro zijn we niet alleen, dat zijn we met z’n allen! Veel leesplezier en laat ons weten wat je van het magazine vindt!

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Deze column komt uit Travelpro #1 van 2022. Zelf Travelpro thuis of op kantoor ontvangen? Klik hier: https://www.travelpro.nl/abonneren/

Lees hieronder het magazine.

https://issuu.com/travel-pro/docs/tp_januari_2022

Nee, ik ga niet met een relaas komen waarin ik ga uitleggen waarom print beter is dan digitaal of wat dan ook. Ik was en ben erg enthousiast over online, maar ben heel blij met de terugkeer van het geprinte magazine, waarin we je uiteraard ook zullen verwijzen naar online content (en andersom).

Al sinds ik in januari 2007 begon bij TravelPro (toen nog Reisburo Actueel) waren er de opmerkingen en vragen: ‘Bij ons blijft het vakblad altijd in het plasticje zitten’, ‘Wie leest er nog vakbladen?’, ‘Hebben jullie het als vakblad niet zwaar?’, enzovoorts, enzovoorts. Als ik dit zo teruglees, lijkt het eigenlijk wel een beetje op waar jullie ook al jaren mee te dealen hebben: ‘Wie gaat er nog naar een reisbureau?’.

In het begin verschenen we als soort krant, wekelijks, toen weer tweewekelijks, vervolgens werden we TravelPro, verschenen tweewekelijks, wekelijks, digitaal en vanaf januari maandelijks als geprint magazine.

Aan ons de uitdaging om ervoor te zorgen dat jij TravelPro wil lezen, dat jij bij het horen van de brievenbus rent om als eerste de nieuwe editie in handen te krijgen (ja, overdreven). Lekker lezen, even niet op je scherm (of wel, want we plaatsen ‘m ook nog gratis leesbaar op de website), thuis op de bank, bij de kerstboom of juist op (studie)reis in het vliegtuig.

Waarin kunnen we met een maandelijks printmagazine uniek zijn? Wat vinden jullie wel en niet interessant? Heeft het magazine waar je een abonnement op hebt of dat je weleens in de winkel koopt leuke rubrieken die je graag in TravelPro terugziet komen? We hebben als team tal van ideeën, maar zet jouw ideeën op de mail, ze zijn meer dan welkom!!!

Samen TRAVELPRO!

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Veel van jullie zullen ‘ja’ knikken en bevestigen dat het er niet gezelliger op wordt in de reiswereld. Overigens werd dat ook al hardop geroepen vóór de coronacrisis.

“Ik maak mij zorgen om het welzijn van mijn medewerkers. De andere reisondernemers doen dat ook. Om mij heen zie ik directeuren in de reisbranche in een burn-out belanden. Ben ik de volgende?”, zo vertelde Joshua van Eijndhoven (Voja Travel) deze week nog aan de rechter tijdens het kort geding over de reisadviezen.

Een laatste reden om te roepen dat het er niet gezelliger op wordt, zijn de directe incasso of direct billing plannen van touroperators. Ik zou denken, je doet al jaren zaken met elkaar, je vertrouwt elkaar en de keuzes die je maakt. Hier zullen we toch ook wel weer uitkomen.

Naast de discussies over directe incasso/direct billing zijn er de coronadiscussies en rechtszaken die het er ook niet gezelliger op maken. Je ziet door de dingen die gebeuren wel de aard van het beestje. Het lijkt soms wel op het moddergooien tussen de Formule 1-teams van Max Verstappen en Lewis Hamilton.

Veel van jullie zullen overigens ook ‘nee’ knikken en absoluut niet willen bevestigen dat het er niet gezelliger op wordt in de reiswereld. De reisprofessionals die zich niet druk maken over directe incasso of direct billing.

Gelukkig is er nog steeds de gezelligheid tussen (con)collega’s die soms vrienden voor het leven worden, gelukkig zijn er weer de beurzen die worden georganiseerd, de jubilea die worden gevierd en de studiereizen die worden georganiseerd.

Is het een kwestie van tijd voordat we in de reisbranche in debat ook over de schreef gaan met bedreigingen? Of is dat eigenlijk al gaande?

Tiësto maakte met ‘The Business’ al een lied over het beëindigen van een ongezonde relatie, iets waarover reisbedrijven soms ook keuzes moeten maken. Maar het is natuurlijk heel moeilijk om die stap daadwerkelijk te nemen. Gezellig is anders.

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

‘Lekker, ouderwets wakker worden van jankende vliegtuigen over de Amsterdamse binnenstad’, zo begon hij nog enigszins positief, gevolgd door ‘Klootzakken. Oostbaan wordt al jaren illegaal misbruikt door @Schiphol, sowieso de kutste plek op aarde. Grachtengordelelite de dupe, politiek doet niks’, aldus Schimmelpenninck.

Sander wakkerde in ieder geval de discussie weer aan over Schiphol waarbij hij veel medestanders had, maar ook bijvoorbeeld Connie kreeg lof met haar reactie: ‘Was het een keuze om daar te gaan wonen? Of was Schiphol toen nog niet in aanbouw?’ Volgers van Sander die in andere delen van het land wonen die dachten van vliegtuigherrie gevrijwaard te blijven, kregen de deksel op hun neus: ‘Bij uitbreiding vliegveld Lelystad komt Twente onder vertrekroutes te liggen. Laagvliegend, omdat ze onder Schiphol verkeer moet blijven.’

Waarschijnlijk ga ik in mijn eigen dorp ook te maken krijgen met vliegtuig(‘herrie’). ‘Ze denderen met 87 dB over je hoofd! Elke minuut. Ruim een uur lang. Om 7 uur. Ook met grote regelmaat in de weekenden. We worden kapot gebulderd voor geld ten koste van alles. Dus nee, vliegtuig-zonvakantie-groupie!’, zo laat iemand weten.

‘Onze eigen inwoners in de herrie laten wonen, voor miljoenen buitenlandse overstappers’ en ‘Heel NL weet inmiddels dat Schiphol te groot is geworden voor ons land’, het zijn interessante standpunten om over te praten, waar voor je gevoel overigens weinig mee wordt gedaan.

Klachten over Schiphol zijn niet alleen van vandaag. Op internet lees ik dat in 2018 44 mensen bij elkaar 151.460 keer naar het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS) gebeld of gemaild hebben om te klagen. De meeste herrie maken overigens de vrachtvliegtuigen. Overigens heeft één persoon vorig jaar 31.000 keer een melding gedaan, gevolgd door iemand die 24.000 keer klaagde.

Ikzelf kan mij overigens ook vinden in de reactie van Betty: ‘Het mooiste wat er is. Landen over Amsterdam. Geniet er mateloos van’. Ja, uiteindelijk moet er tóch een oplossing komen voor het vliegtuiglawaai, rekening houdend met het belang van Schiphol voor de Nederlandse economie. Maar wat is nou dé oplossing voor geluidsoverlast? En als de vliegtuigen dan straks geen herrie meer maken? Dan is er vast weer iets anders wat niet in de haak is.

Goed. Wat is eigenlijk jullie ‘k..tste plekje op aarde’? Enne, maakt(te) Sander niet met zanger Jaap Reesema de ‘Zelfspodcast’?

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Als je op vakantie gaat naar Mexico, dan weet je dat de kans groter is dat je op de bestemming tussen het bendegeweld kunt terechtkomen (net als in Amsterdam-Zuid overigens). De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar het Midden-Oosten gaat, dan weet je dat de kans groter is dat je tussen het terreurdrone-geweld terecht kunt komen. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar Egypte op vakantie gaat, dan weet je dat de kans groter is dat je last van je maag krijgt. De vloek van de farao noemen ze dat. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar het Caribisch gebied gaat in het orkaanseizoen, dan weet je dat de kans groter is dat je te maken krijgt met een orkaan. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je in de zomervakantie naar Zuid-Spanje rijdt met de auto, dan weet je dat de kans op pech onderweg extra groot is. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar Chersonissos gaat, dan is de kans extra groot dat je iets te veel alcohol drinkt en in het ziekenhuis belandt. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar Dubai op vakantie gaat, dan weet je dat de kans op een zonnesteek extra groot is. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je naar Turkije gaat, is de kans groter dat je last krijgt van je oren door al het getoeter van auto’s. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je gaat wandelen in bergen, is de kans natuurlijk extra groot dat je van de berg afglijdt. De extra kosten? Lekker zelf betalen?

Als je je niet laat vaccineren, dan weet je dat de kans groter is dat je op de bestemming waar je naartoe gaat positief test op corona (en dat de kans groter is dat je het overdraagt aan iemand). De extra kosten? Lekker zelf betalen?

En vergeet niet, ook Buitenlandse Zaken blijft het herhalen. ‘Voorkom vervelende verrassingen op reis. Check voor vertrek ALLE RISICO’S en andere belangrijke informatie.’

Oh ja, je kan je natuurlijk ook verzekeren tegen extra kosten. Next: vaccinatieplicht? Benieuwd hoe hierover wordt gedacht…

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Deze column is ook te lezen in TravelPro #42.