Een luchtvaartman in hart en nieren. Ondernemer, maar ook reiziger en observator in het machtige India, complex subcontinent van superlatieven, ambities, uitdagingen en diepe zelfreflectie. Ogenschijnlijk een wederzijdse liefde en een geweldig avontuur. Wat doet zoiets met een, zoals hij het zelf zegt, ‘simpele jongen uit Schiedam.’ Een persoonlijk gesprek met Pieter Elbers (CEO IndiGo). 

Hoewel onze landgenoot uiteraard begint over zijn professie, nee missie, is luchtvaart toch bijzaak in dit interview. Vreemd als het om Pieter Elbers gaat, voormalig KLM-topman en nu CEO van IndiGo, de snelst groeiende luchtvaartmaatschappij ter wereld. Maar nee, dit verhaal gaat bovenal over India. Pieter Elbers’ India.  

Je bent op 1 september drie jaar CEO van IndiGo, standplaats Delhi. Wat heb je geleerd?

“Laat ik met het professionele beginnen, dat vind ik makkelijker: ik kreeg de kans om de lessen die ik de afgelopen decennia bij KLM heb opgedaan, toe te passen in een grotendeels onontgonnen markt. Toen ik in 2014 CEO werd van KLM, heb ik een plan opgesteld om het bedrijf weer gezond te maken richting het 100-jarig jubileum. Dat plan heb ik vervolgens uitgevoerd, met bijbehorende structuur. Die aanpak heb ik in India opnieuw toegepast, maar dan in een compleet andere context.”

In welke zin is het compleet anders?

“Het land is ongelooflijk ambitieus, dat zie en ervaar ik. Als je je energie op de juiste manier inzet, kun je enorme stappen maken en een enorme snelheid genereren. Dat spreekt mij erg aan. In die zin heb ik niet iets heel nieuws geleerd, maar wel dat je hier veel en heel snel kunt bereiken. In India bij IndiGo is het meer holistisch denken en snel schakelen.”

Wat bedoel je met holistisch denken?

“Als ik me focus op luchtvaart, denk ik dat de horizon hier langer is. In het hele speelveld heb je een heel palet aan knoppen waaraan je aan moet draaien om de airline zo goed mogelijk te runnen. De discussie in Nederland, en misschien wel in Europa, lijkt vaak nogal eendimensionaal over milieu of geluid. Luchtvaart is hier een integraal onderdeel van de ontwikkeling van het land, met een holistische/bredere visie, met vele, balancerende, componenten: onderwijs, mobiliteit in dit uitgestrekte land, sociale cohesie, werkgelegenheid, economische vooruitgang, het hele economisch-sociale en maatschappelijke spectrum.

Je kwam uit het kleine Nederland en dan word je wakker in het enorme India.

“Ja, inderdaad. Ik ben eigenlijk gelijk aan de gang gegaan. Ik was toen 52 jaar, dan heb je nog tien tot vijftien werkbare jaren. Een van de criteria waarnaar ik heb gekeken, is dat de baan een langere horizon moest hebben, en dat ik echt onderdeel wilde zijn van dat land met volop interactie met haar inwoners. Ik geloof ook in de luchtvaart als een kracht ten goede. Met IndiGo geven we letterlijk vleugels aan de natie, ons doel. Daaraan bijdragen in dit enorme land geeft veel voldoening en maakt me trots.

En dat werd IndiGo in India, een totaal andere cultuur, ook op de werkvloer.

“Ik heb daar ook wel geprobeerd me heel erg voor open te stellen. Nederland is een land waar mensen veel en goed vooruitplannen. Dat heeft heel veel voordelen, maar heeft ook weleens nadelen. Want als het dan niet doorgaat, is het vaak voor niets geweest. Hier is het bijna tegenovergesteld. Er gebeurt veel op het allerlaatste moment en dat is niet altijd ideaal, maar het heeft ook wel weer iets. Daarmee kan ook heel veel. Ik heb hier een fantastisch woord geleerd ‘jugaad’, het staat voor ‘altijd een oplossing vinden’. En dat is ook zo, er is voor alles een oplossing. Zaken die in andere landen soms eindeloos zouden duren om te herstellen, zijn hier vaak in no time weer opgelost.”

Hoe ervaar je het persoonlijk? India is het land met de meeste inwoners ter wereld, met 121 erkende talen, zeer verschillende landschappen, religies, cultuur, eten en tradities.

“Dat is zeker waar, maar er zit natuurlijk wel een sterke verbindende factor in. Dat is de Indiase identiteit. En in die Indiase identiteit is er wel een aantal zaken die universeel belangrijk gevonden worden. Eten is zo’n voorbeeld. Iedere 50 kilometer verandert de taal en verandert de eetcultuur, maar het feit dat het belangrijk is verandert niet. In de Zuid-Indiase keuken zijn dosa’s de culinaire trots, in Delhi en het noorden kun je het altijd hebben over Chole Bhature (gesimplificeerd zijn dosa pannenkoekjes van rijst en dal, en chole bhature broodjes met kikkererwtencurry, red.). Ook als je er geen waardeoordeel over hebt, kan je het wel zien als een aanknopingspunt voor een gesprek. Dat is juist heel leuk. Al die universele waardes, naast voedsel het belang van familie, de festivals. Die universele waardes zie ik eerder als een aanknopingspunt voor gesprek. Ik blijf weg van oordelen. Ik heb ook geen oordelen over religie. Ik ga net zo makkelijk naar een Sikh tempel als een Hindoe tempel.”

Heb je je er wel in verdiept, zodat je het beter kunt begrijpen?

“Als je me zou vragen om er een universitaire lezing over te geven, zou ik dat natuurlijk niet kunnen. Maar als je me vraagt om te schetsen wat er gebeurt en waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren, dan denk ik dat ik het wel kan. Elke keer dat ik ergens ben, probeer ik er meer van te begrijpen en er dingen uit te pikken, elementen die ik zelfs voor mezelf kan gebruiken. Met een open blik, een glimlach en oprechte interesse kom je een heel eind.”

Wat doet het dan met je?

“Onlangs was ik met ons team in Amritsar, waar de grootste Sikh-tempel staat. Toen ben ik de volgende ochtend heel vroeg teruggegaan met mijn HR-chef, die Sikh is, en nog een collega. Om vijf uur 's morgens zit je dan aan het water, even weg van de uitleg van iemand over de tempel, of hoe die gebouwd is. Je zit daar gewoon en laat alles even in alle stilte op je inwerken. Ik vind het heel lastig te beschrijven wat het precies met je doet, maar het raakt je wel. 

Ook ben ik in januari naar de Maha Kumbh Mela (hindoefestival, red.) geweest in Prayagraj. Dit jaar was het de grootste versie, een gebeurtenis die slechts eens in de 144 jaar plaatsvindt. Er kwamen zo'n 400 miljoen mensen verspreid over de maand. Ik was er helemaal aan het begin, toen het nog relatief rustig was; ik dacht dat er 'slechts' vier miljoen mensen waren. Dan ga ik, net als iedereen, ook de Ganges in. Een unieke belevenis voor mij. Gedurende de avond, zover het oog reikt, zie je Indiase toegewijden die allemaal in tenten, of gewoon op stro, slapen. Bij het aanbreken van de ochtend, om dan ook de heilige duik in het water te nemen. Ik plaatste er later een bericht over: 'Ik vond rust in de chaos'. Dat was het voor mij.

Als je dan vraagt welke rust dat precies is, vind ik dat lastig te omschrijven. Maar het beste wat ik kan zeggen, is dat 'het me doet realiseren dat er meer is'. Wat dat 'meer' precies inhoudt, vind ik moeilijk onder woorden te brengen. Toch doet het me wel beseffen dat er meer is. Vooral wanneer je, voor mij altijd in de vroege ochtend, op zulke plekken bent. Aan de voet van de Ganges, ergens op een berg, of in dit geval zelfs met duizenden en duizenden mensen in het water, en je een kaarsje aansteekt en bloemen laat gaan. Dat gevoel van 'er is meer'."

Ver weg van de glamourwereld van de luchtvaart…

“Ik vind het een ongelooflijk verrijkende ervaring. En echt India ook. Alles en iedereen naast elkaar, door elkaar en met elkaar. Vele gezichten. Waar je ook bent. Je kunt in een luxe hotel zijn, maar als je drie stappen buiten zet, is het minder prachtig, maar wel enorm fascinerend. Want tolerantie of acceptatie is hier diepgeworteld. Het brengt dat ik me nergens onveilig, onplezierig of echt een buitenstaander voel. Ik zie er wel anders uit, maar met een paar woorden Hindi en met een paar simpele gestes, opent iedereen zijn hart eigenlijk. Ik heb talloze mooie ontmoetingen gehad met mensen uit verschillende lagen van de bevolking.”

Moeite doen betaalt zich terug…

“Ja, wij kunnen in Europa soms wat generaliserend zijn. Je wordt opgevoed in een bepaalde context en cultuur, en dat neem je dan aan dat dat de beste manier is. Samenlevingen zijn misschien ook uniformer en minder divers. Maar in India zijn er eindeloos veel wegen en manieren. Dus ja, als je je vooroordelen en, misschien zelfs wel oordelen, achter je laat en je gaat er bijna onbevangen in, dan krijg je daar zoveel voor terug. Iedereen weet zelf wel wat er niet goed is in dit land. Dat hoef je ze helemaal niet uit te leggen. Dus dan zitten ze ook niet op te wachten dat ik dat nou eens even kom vertellen. Als je een stap achteruit doet, en je realiseert je dat je met een land te maken hebt met anderhalf miljard mensen, heeft het niet veel zin om met een Nederlandse bril naar de uitdagingen met mobiliteit, gezondheidszorg, duurzaamheid of onderwijs te kijken. Er wordt ongelooflijk hard gewerkt om dat allemaal op te lossen. Maar de schaal van het land en de intensiteit van het land maakt dat je soms tot andere oplossingen of andere keuzes komt.”

Je moet hier niet komen met je eurocentrische bril en het Nederlands opgeheven vingertje.

“Met een Nederlands opgeheven vingertje kom je nergens ver mee, maar überhaupt de Europese benadering is niet echt passend.”

Toeristisch India draait vooral om de Gouden Driehoek en Goa. Jij ontsluit met IndiGo bijna het hele land nu. Wat zijn de reistips?

“Een van de uitspraken hier is: ‘Je hebt negen levens nodig om India te zien en te snappen’. Niet alleen snappen, maar misschien nog wel meer, denk ik. Ik heb niet per se één specifieke favoriet, want India is zo ongelooflijk divers. Als je de achtergrond van de Himalaya wil ervaren en de oorsprong van de Ganges, dan kom je in de omgeving van Rishikesh terecht. Varanasi geeft zo'n diepgaand beeld van de cultuur. Als je meer van paleizen houdt, dan zit je goed in Rajasthan, met steden als Jaipur en Udaipur. Ik ben zelf met mijn zoon in de zomer naar Leh geweest en dat was fantastisch. In het oosten is Bhubaneswar een aanrader, en dan heb je natuurlijk Zuid-India, wat qua cultuur heel anders is, met al die kleurrijke, getrapte tempels, zoals bij Madurai en Thiruvananthapuram.”

Reizigers zoeken tegenwoordig authentieke ervaringen, zijn die er volop?

“Enorm veel. Het mooie is dat, omdat vliegen zo betaalbaar is, je vrij gemakkelijk van de ene naar de andere plek kunt reizen. En de luchthavens liggen over het algemeen heel dicht bij de steden, dus je kunt snel de stad in om te doen wat je leuk vindt. Wat ik bezoekers wel ten zeerste aanraad, is om ervoor te waken niet alleen van monument naar monument te worden gesleept. Juist door ergens over een markt te lopen, buiten op een terras te zitten, of gewoon het lokale leven te observeren, krijg je een veel mooier en dieper gevoel van wat het leven hier écht inhoudt. India kan best intensief zijn, dat begrijp ik volledig, maar het is het waard.”

In Nederland heersen er zoveel clichés dat mensen bijna angstig voor een reis naar India zijn.

“Ga het ontdekken en ervaar India zelf. Het is zeker wél toegankelijk. Je moet alleen wel zorgen voor een goede voorbereiding, of de organisatie uitbesteden. Dus, of je boekt een georganiseerde reis of je regelt het zelf als je een ervaren reiziger bent. Beide opties zijn eigenlijk vrij eenvoudig te realiseren.”

Hoe ga je ooit terugkijken op je loopbaan?

"KLM is fantastisch voor me geweest. Ik begon bij vliegtuigbelading en eindigde als CEO. Ik heb met ongelooflijk fijne mensen mogen samenwerken en ik heb van goede leidinggevenden kunnen leren. Ik heb er heel veel energie in gestoken, maar heb er ook enorm veel voor teruggekregen. Op mijn 32e woonde ik al in Japan voor KLM. Ik heb vele landen gezien en ervaringen opgedaan, daar ben ik ongelooflijk dankbaar voor. 

Maar dan heb je dat dertig jaar gedaan voor een bedrijf en stopt dat hoofdstuk. En dan is er een 'totally new life out there'. Je neemt alles wat je geleerd hebt mee, maar je laat ook wat ballast achter. Daarmee creëer je weer ruimte om jezelf opnieuw energie te geven, je te ontwikkelen en vooruit te gaan. En dan is India opeens je nieuwe thuis. Het is een land dat zijn armen voor je opent. Ik zie dat bijna als een voorrecht. Alles wat ik hier kan zien, alles wat ik kan meemaken, waar ik naartoe kan reizen; de mensen die ik ontmoet, de ervaringen die ik heb, die zijn zowel professioneel als persoonlijk belangrijk. Een 'eenvoudige jongen uit Schiedam' mag hier de premier van India, een wereldleider, ontmoeten. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit allemaal mag meemaken en kan doen, en dat ik dit met mijn kinderen en mijn vrouw kan delen. Het heeft mij enorm verrijkt en mijn perspectief verbreed. Ik klink nu misschien een beetje als een oude man, maar als je dan terugkijkt op wat je allemaal hebt gedaan en kunnen doen. Ik geloof heel erg dat je uit het leven moet halen wat erin zit, wat je gegeven is. En als je dan gezond bent, en je kinderen en je vrouw zijn gezond, dan kun je inderdaad zeggen: ‘God has been kind’.”

Foto's: Pieter Elbers

Het leven is goed in IJsland…

IJsland blijft een heerlijke plek om te bezoeken. Niet alleen door de vele bezienswaardigheden en aantrekkelijke activiteiten, maar simpelweg omdat IJsland IJsland is, een land met een grote reputatie als het goed om de kwaliteit van het leven.

Puur en Duurzaam Leven

IJslands toewijding aan duurzaamheid is duidelijk in zijn water- en energiebronnen. Kraanwater in IJsland is net zo puur als flessenwater, vaak rechtstreeks afkomstig van natuurlijke bronnen. Bezoekers worden aangemoedigd om direct uit de kraan te drinken en zo de onnodige aankoop van flessenwater te vermijden. Verwarming en elektriciteit in IJsland zijn niet alleen overvloedig, maar ook betaalbaar, dankzij de rijke geothermische bronnen van het land. Elk huis in de hoofdstedelijke regio profiteert van geothermische verwarming, een factor die ook heeft bijgedragen aan de lokale traditie van het baden in openluchtzwembaden, of sundlaugs. Deze zwembaden, oorspronkelijk gebouwd voor zwemlessen, zijn geëvolueerd tot belangrijke sociale ontmoetingsplekken in de IJslandse cultuur.

Gelijkheid

IJsland is wereldwijd een koploper in economische gelijkheid, met het laagste ongelijkheidspercentage onder de Noordse landen, gemeten door de Gini-coëfficiënt. Deze gelijkheid wordt ondersteund door een robuust sociaal vangnet, inclusief gratis gezondheidszorg, onderwijs en sterke vakbonden. Het land heeft ook een van de hoogste arbeidsparticipaties van vrouwen in de OESO, en 87 procent van de werkende immigranten is actief op de arbeidsmarkt.

De Natuur

IJslands natuurlijke schoonheid is zowel toegankelijk als beschermd onder het ‘recht om te zwerven’, dat reizigers toestaat om zowel openbare als privéterreinen vrij te verkennen. Dit recht gaat echter gepaard met verantwoordelijkheden—autorijden is beperkt tot wegen, en kamperen is alleen toegestaan op aangewezen campings. Voor degenen die op zoek zijn naar rust en natuur biedt IJsland een overvloed aan minder bekende stranden en bergen, weg van de drukkere toeristische plekken. Het land is ook een toevluchtsoord voor wilde dieren, met name trekvogels die zich verzamelen langs de kust, wetlands en meren. IJsland staat als een opmerkelijk voorbeeld van hoe vrede, gelijkheid en respect voor de natuur kunnen bijdragen aan een harmonieuze samenleving die bezoekers van over de hele wereld aantrekt.

WORKSHOP!

IJsland is dus een fantastische bestemming om te bezoeken en beter te leren kennen. En dat kan binnenkort op een unieke Iceland Workshop.

Diverse B2B-toerismespecialisten uit IJsland nodigen je uit voor een persoonlijke ontmoeting in het Van der Valk Hotel Schiphol op 17 september 2024. De Iceland Workshop in het Van der Valk Hotel Schiphol biedt een geweldige kans om liefst 16 leveranciers en dienstverleners uit IJsland te ontmoeten.

AANMELDEN KAN HIER

Hoe werkt het?

De Icelandic Workshop in Amsterdam 2024 matcht leveranciers en buyers op basis van individuele profielen, segmenten en behoeften.

Wie kan deelnemen?

Leverancier: Toeristenbureaus, toeristische bedrijven, dienstverleners en bestemmingen uit IJsland

Buyer: Touroperators uit Nederland en inkomende agentschappen worden uitgenodigd om gratis deel te nemen aan het evenement.

Verdere informatie:

Visit Iceland: Visit Iceland | Official travel info for Iceland

Travel Trade Iceland: Content bank | Travel Trade (inspiredbyiceland.com)

Weinig bestemmingen op aarde zullen meer tot de verbeelding spreken dan de Galapagoseilanden. Het dierenrijk, zowel boven als onder water, is volkomen uniek. Een stukje paradijs op aarde. Een meer dan gelukkig groepje reisagenten had het genoegen mee te mogen met Avila Reizen op een onvergetelijke studiereis per luxe catamaran. Of studiereis… een galavoorstelling!

Lang leve moeder natuur! Je kunt weinig anders concluderen als je op de Galapagoseilanden bent geweest. Natuurlijk, velen kennen het belang van de eilanden die al in de negentiende eeuw wereldfaam kenden met dank aan Charles Darwin, die ze in 1835 bezocht tijdens zijn reis op de HMS Beagle. Zijn observaties van de unieke flora en fauna droegen bij aan zijn theorie van natuurlijke selectie. Maar bijna twee eeuwen later is het ‘wow’-gevoel nog volop aanwezig als je de eilanden bezoekt. Elk stukje Galapagos is weer anders, iedere dag kent weer nieuwe hoogtepunten. De eilandengroep maakt haar naam volledig waar. Dit wil je, al is het maar eens in je leven, hebben gezien.

De opwinding onder de reisprofessionals is dan ook groot op Schiphol. Een studiereis naar de Galapagoseilanden is een unicum. Er was dan ook een grote animo om mee te kunnen met Avila Reizen. Joan de Haart (Joan Travel), Mariëlle Henzen (TravelTeam), Karen Mac-Lean (TravelXL Hillgersberg) en Ingrid van de Rijdt (Travel Counsellors) zijn de gelukkigen die samen met schrijver dezes en directeur Tim van der Wel van Avila Reizen op deze bijzondere studiereis gaan. Terwijl Nederland genoot van de eerste EK-wedstrijd van Oranje, vliegt de groep comfortabel met KLM naar Ecuador, in afwachting van al het moois dat komt. Toen ook aan boord van de 777 bekend werd dat Nederland de eerste wedstrijd had gewonnen, kwam de crew al met een glaasje champagne. Kijk, zo begin je een reis pas echt goed.

Tussenstop

Na een korte tussenstop op Quito vliegt de groep in een half uurtje door naar Guayaquil. Even tijd om op adem te komen in het prachtige Hotel del Parque Oro Verde in Guayaguil. Een historisch luxe hotel dat aangesloten is bij Relais & Chateaux. Het vormt de eerste kennismaking met de uitstekende lokale keuken in het fraaie restaurant. Sowieso wordt een stop in deze stad voor, of ook zeker na de eilandenreis, door veel reizigers gewaardeerd als een fijne optie. Heerlijk om na de reis even alles te laten bezinken of vooraf even op adem te komen voor het begin van de droomreis naar de Galagapos. De volgende dag vliegen we in nog geen twee uur door en zijn we er! De bucketlist-topper heet Galapagos.

Bijna mythisch
Want of je nu een ervaren marine-bioloog bent of gewoon een gepassioneerd reiziger, dan staan de bijna mythische Galapagoseilanden vast op de radar. Een droomreis zonder meer. Maar als dit werkelijkheid wordt, zie je pas echt hoe bijzonder dit stukje aarde is. Maar laten we beginnen met enige achtergrond. De Galapagoseilanden zijn een groep vulkanische eilanden in de Stille Oceaan en bestaan uit negentien grote en vele kleinere eilanden. De archipel beslaat 8000 km² land verspreid over een uitgestrekt gebied van 45.000 km² oceaan. Als bezoeker ben je vooral te gast in deze wonderbaarlijk mooie bestemming. De Galagagos zijn dan ook, zoals Unesco het fraai omschrijft: ‘Een levend museum en etalage van evolutie’, gelegen op een plek waar drie oceaanstromingen samenkomen die tezamen met de isolatie van de eilanden, leidde tot de ontwikkeling van ongewoon dierlijk leven.

’Een levend museum en etalage van evolutie’

We landen op het eiland San Cristobal. Hier bevindt zich een van de twee kleine airports waar Galapagosreizen starten en eindigen. Onze eerste stop is het prachtige Hotel Indigo dat ons meteen een voorproefje geeft van het Galapagosgala dat ons te wachten staat. Op het strandje voor het hotel liggen volop zeeleeuwen te zonnebaden. Die vrolijke vrienden zien we nog veel meer op een eilandtourtje dat ons de eerste inzichten verschaft in het unieke dierenrijk, net als geweldige foto- en selfiemogelijkheden op een strand waar we in de branding met de zeeleeuwen kunnen zwemmen. Het regent likes op Instagram, en dat zal niet veranderen tijdens de reis. Eenmaal terug in San Cristobal, een vriendelijk stadje, dineren we heerlijk in het hotel met uitzicht op zee. Morgen gaan we aan boord. De spanning stijgt!

Cruise
Welbeschouwd zijn er twee manieren om de eilanden te ontdekken: per landarrangement of via een cruise. Denk bij het laatste vooral aan kleine doorgaans luxe schepen van maximaal 100-200 reizigers. Of zoals het reisgezelschap: per zeer luxe catamaran, de moderne MS Sirius met ruimte voor zestien passagiers. Als we met de panga (ribboot) naar de catamaran worden gebracht is dat reden voor verdere opwinding. De luxe Galaxy Sirius catamaran lijkt zo weggevaren uit een James Bond-film, een zeer strak designschip dat aan boord volop luxe kent. Met een capaciteit van zestien passagiers in negen hutten kent het een zeer hoog serviceniveau met twaalf bemanningsleden en twee deskundige natuurgidsen die absoluut een onmisbare schakel vormen tijdens de vijfdaagse rondreis aan boord. Hun kennis over de flora en fauna maakt het helemaal af. Zij geven je de boeiende achtergronden bij alles wat je ziet. De Galaxy Sirius zelf is een oase van luxe. Elk van de negen prachtige ruime hutten aan boord heeft een fijne badkamers, airconditioning, wifi, goede twin-bedden en, op één hut na, allemaal een balkon. Het hoofddek heeft een luxe lounge, een eetruimte waar iedere dag een kleine, maar uitstekende keuze is van de meegereisde chef-kok. Op het bovengelegen zonnedek kun je heerlijk relaxen in de fijne stoelen of zelfs in een jacuzzi.

Ander stukje paradijs
Relaxen? Jazeker, maar een reis naar de Galapagos is toch vooral eentje waar prachtige activiteiten de boventoon voeren. Gedurende de dag is er de gehele cruise volop te doen, iets dat iedere avond ervoor al met de gasten wordt doorgenomen. Aangezien dit een rondreis is, liggen we iedere ochtend weer ergens anders om dat stukje paradijs te ontdekken. En dat kunnen mooie wandeltochten met de gids zijn, snorkelexcursies met oog op het schitterende onderwaterleven, verkenningstochten per panga, kajak of supboard. Het mooie? Alles is iedere dag weer anders. Het ene eiland is het andere niet, de nieuwe ervaringen en herinneringen stapelen zich op. De Galapagoseilanden bieden de meest adembenemende biodiversiteiten ter wereld en als je dat met eigen ogen mag aanschouwen voel je je intens gelukkig. De vele soorten zeeleguanen, de machtige reuzenschildpadden, de beroemde blauwvoetgenten en de verliefde Galapagosalbatrossen die op unieke manier elkaar het hof maken. De tropische vissen, de knalrode krabben, de stoere manta’s. En ga zo nog maar een encyclopedie door.

Jaarrond

Hoewel de Galapagoseilanden allicht een naam hebben als een ‘once in a lifetime’-bestemming is dat toch niet helemaal correct. Het gebied is groot genoeg voor meerdere reizen en de meeste gasten kiezen voor een bepaalde route. De Avila-groep ervaart nu de zuidelijke eilanden, maar heeft nu al zin om ooit terug te gaan om de noordelijke en/of westelijke eilanden te ontdekken. Het grote voordeel is dat de Galapagoseilanden een echte jaarrondbestemming vormen. Elke maand heeft weer zijn eigen bijzonderheden. Maar in een notendop vormt januari tot juni het warmere, meer regenachtige seizoen. De zee is dan kalm en de watertemperatuur is warmer. Dit is het broedseizoen voor veel vogels, waaronder de blauwvoetgenten. Zeeleeuwen en zeeleguanen zijn ook actief en paren in deze periode. Groene zeeschildpadden komen aan land om hun eieren te leggen. De tweede helft van het jaar is het koele, droge seizoen. Dit is de beste tijd om er te duiken vanwege de hoge zichtbaarheid. Maar welbeschouwd is er geen slechte tijd om dit stukje paradijs te bezoeken.

Aan boord van de Sirius volgt het ene spektakelstuk op het andere. De stops kennen prachtige namen die zo lijken te zijn weggelopen uit een piratenfilm. Lobos eiland is vernoemd naar de mooie zeeleeuwen met hun zo herkenbare schreeuw. Het is even zoeken naar de fregatvogels die getooid gaan met een soms opgeblazen rode ballon, en uiteraard de lieveling van de Galapagos, de ‘blue footed boobie’, ofwel de blauwvoetgent met haar in smurfenkleur geverfde voeten. We zetten voet aan wal op Gardner Beach op het prachtige Española eiland waar we van de zeeleeuwen genieten en zwemmen in een azuurblauwe zee. Snorkelen is hier een blik op een onvergetelijke onderwaterwereld, waar je wordt verrast met een eerste (ongevaarlijke) haai, spelende zeeleeuwen en kleurrijke scholen vissen zoals je ze nog nooit hebt gezien. Een van de hoogtepunten aan land, een must, is een hike naar Suarez Point. Dit stukje Ecuador is de droom van elke vogelaar, wandelaar en natuurliefhebber. Elke reiziger eigenlijk. Via rotsachtige paden kom je langs leguanen, zeevogels en de ster van het eiland: de Galapagosalbatros die elkaar het hof maken in een soort paringsdans die je gezien moet hebben om het te geloven. Je wordt er stil van.

Na al deze schitterende indrukken is het iedere avond goed bijkomen op de Sirius. Je dineert gezellig samen om alle indrukken nog eens enthousiast te bespreken en de foto’s uit te wisselen. Er zijn wat leuke workshops aan boord en de crew staat klaar voor je met antwoorden op alle vragen die tijdens een dag in de natuur zijn verzameld. De wifi werkt uitstekend en dus zijn kleine updates met het thuisfront ook geen probleem. Dit is pas luxe cruisen…

Maar uiteraard ben je als reiziger vooral te gast in deze natuurpracht. Niet iedereen kan zomaar naar de Galapagos, het belang om voorzichtig om te gaan met dit fragiele ecosysteem is zeer goed bekend. Je ziet uiteraard wel andere toeristen, maar het is gelukkig geen massatoerisme. Met opzet. Er zijn ongeveer 1.700 bedden in hotels en cruises, en er zijn ongeveer 3.200 bedden in verschillende accommodaties op de eilanden. Daarom kunnen slechts ongeveer 5.000 toeristen tegelijkertijd de Galapagoseilanden bezoeken, met een maximum van ongeveer 270.000 mensen per jaar. Bravo Ecuador.

Enthousiast
Met de dag worden de reisprofessionals enthousiaster. Op één na zijn het first timers in de Galapagos, maar het zijn zonder uitzondering zeer goed bereisde branchegenoten die bestemmingen ook kritisch kunnen benaderen. Maar niets daarvan. Het is een grote lofzang op deze terecht geroemde bestemming (zie kaders). Na het prachtige Española eiland volgt Floreana eiland en de zogeheten ‘post office bay’, een historisch postophaalpunt waar je anno 2024 nog steeds een kaartje kunt sturen. Het eiland Santa Fe doet daar niet voor onder met weer een eigen DNA. Een van de hoogtepunten kent een stoere naam: Devil’s Crown. Het geldt als een van de beste snorkelplekken in de hele archipel. Haaien, roggen, zeeleeuwen en vele soorten vissen. Een privé 3D IMAX-voorstelling voltrekt zich voor je duikbril. Gelukkig is er eigenlijk te weinig tijd om te beseffen dat de reis ook een keer tot het einde komt. Als we eenmaal Santa Cruz naderen is dat toch echt zo. Dit bewoonde eiland herbergt het interessante Charles Darwin-onderzoekscentrum waar we nog even kennismaken met de opgezette versie van de legendarisch oud geworden Lonesome George (112 jaar), die de laatste Pinta zeeschildpad in zijn soort was. Er zijn ergere plekken om mooi oud te worden.

Er is geen woord gelogen over de schoonheid van de Galapagoseilanden. Een volkomen unieke bestemmingen op onze aardbol. Het dankt zijn eerste roem aan Charles Darwin die de eilandengroep in zijn boek 'De reis van de Beagle’ al in 1839 omschreef als ‘een kleine wereld op zichzelf’. En dat klopt. Een wereld op zichzelf. Of noem het een wereldreis.

Einde verhaal

***

VERVOER EN IMPRESSIES

Heerlijk met KLM

De logische route naar de Galapagoseilanden gaat via Quito of Guayaquil, er zijn geen directe vluchten vanuit andere landen dan Ecuador. Er zijn meerdere lokale airlines die op Seymour Airport op Baltra Island, of naar San Cristobal Airport op het gelijknamige eiland vliegen. KLM heeft een directe vlucht vanuit Nederland naar Quito en Guayaquil. KLM vliegt als een van de weinige internationale airlines op deze twee steden, dagelijks per comfortabele 777-200. Het reisgezelschap vloog op Guayaquil, met op de heenweg een korte stop in Quito en terug direct terug op Amsterdam. Reizigers kunnen uiteraard kiezen uit de bekende comfort in Economy en de vernieuwde World Business Class. Ook is de nieuwe en zeer succesvolle Premium Comfort Class aan boord. Meer info op www.klm.nl

De reisprofessionals over de Avila-reis...

Karen Mac-Lean: “Een andere wereld”

“Ongekend natuurschoon; wat is dit een andere wereld! Je weet gewoon niet waar je moet kijken. Ieder eiland, iedere locatie is weer zo anders met al die prachtige dieren. Echt niet normaal mooi. Het is zo bijzonder dat de dieren niet wegvliegen of weggaan, ze blijven gewoon zitten. Je ziet vogels op 30 centimeter afstand. Heel apart dat zij geen vijanden kennen en daardoor blijven zitten. Echt geweldig. En aan boord van de gloednieuwe catamaran gaf toch een beetje het ‘James Bond’-gevoel. De ultieme tip is toch om dit allemaal per boot te aanschouwen, dus een luxe catamarantrip boeken via het reisbureau. Kijk goed in welke maand je gaat, zodat je de juiste eilanden bezoekt al naar gelang welke interesses je hebt qua wildlife.”

*** 

Joan de Haart: “Hoeveel geluk heb je dan…”

“Wat een fantastische studiereis was dit! Twee jaar geleden kon ik al geen genoeg krijgen van de rijke biodiversiteit van deze eilanden. Ik voer toen acht dagen langs de westelijke route. Nu kreeg ik van Avila Reizen de kans om de zuidelijke route te varen naar onder meer het onbewoonde eiland Española. En dit keer lukte het wél om het programma te combineren met scubaduiken. Bij Kicker Rock, een spectaculaire duiklocatie in de Galapagos, maakten Tim en ik één mooie wall dive en één lange duik dwars door het kanaal tussen de twee rotsen. Geweldig om je in alle rust één te voelen met Galapagos- en hamerhaaien, gracieuze roggen, speelse zeeleeuwen en überrelaxte schildpadden. Van begin tot eind bezorgde deze studiereis mij een euforisch gevoel. Want als je op uitnodiging mag genieten van vijfsterrenhotels en gepamperd wordt op de luxe Galaxy Sirius, varend door dit paradijs… wow… hoeveel geluk heb je dan?”

Tip
Joan: “Ik heb er eigenlijk een paar: Ga met een boot, bij voorkeur met een catamaran of een klein expeditieschip, omdat je dan met een klein groepje en (verplicht) met de naturalist aan land gaat. Dit zorgt voor een exclusief gevoel. En ga bij voorkeur zes nachten of langer, want elk eiland is weer anders en heeft endemische plant- en diersoorten. Er is zóveel te ontdekken in deze archipel. Verblijf vooraf een paar nachten op San Cristobal of Santa Cruz, afhankelijk van de vertrekhaven van de boot. Het is leuk om het lieve, kneuterige eiland te verkennen én er is tijd om te duiken. Na afloop van de cruise raad ik aan om alle indrukken te laten bezinken in een authentieke, lekker luxe haciënda buiten Quito of Guayaquil. Perfect zo. Niets meer aan doen.”
***

Ingrid van de Rijdt: “Safari next level”

“Dit is echt safari next level! Je kunt zo ongelooflijk dichtbij komen, op gepaste afstand natuurlijk. En alle dieren die je ziet zijn uniek voor dat eiland, overal zie je weer wat anders. Heel bijzonder was de kolonie albatrossen op Isla Española, waar we lange tijd hebben zitten kijken naar het baltsen, het dansen in het paarseizoen. Ook het spelen met de zeeleeuwen tijdens het snorkelen zal ik niet vergeten. Het was echt alsof ze het contact met ons opzochten en ons wilden uitdagen om mee te spelen, draaien, duiken. Tot ze de witpunthaai voorbij zagen komen, toen gingen ze hem achterna jagen. De marine leguanen tot slot zijn net draakjes, bijna prehistorisch zien ze eruit, en ze komen ook alleen voor op de Galapagos, omdat ze zich hebben aangepast aan de omstandigheden volgens de Darwin-theorie. Mijn tip? Laat je goed informeren wat er op de verschillende eilanden te zien is. Heb je specifieke wensen dan moet je bewust kiezen voor de zuid-, noord- of westroute. Wij deden de zuidroute en daar zie je zeker de albatrossen op Isla Española. Ook de reistijd is van invloed op wat je zult zien. Ieder moment van het jaar is in principe goed. Wij hebben goede inzage gekregen wat specifiek is voor de tijd van het jaar, wat je per maand kunt verwachten, qua weer, qua paring, qua dieren, qua zeeleven. En maak een combinatie, bijvoorbeeld met een verblijf in een mooie haciënda in Ecuador, met Peru, of met een Caribisch eiland als je wil afsluiten aan het strand.”

***

Mariëlle Henzen: “Alsof ik in een natuurdocumentaire leefde”

“Wat een te gekke ervaring was het zeg, vanaf de eerste stap op dat eerste eiland. Ik wist niet wat ik zag, overal om me heen wilde zeeleeuwen - echt bizar! En dat was nog maar het begin van alle waanzinnige dieren en planten waar we zomaar langs wandelden. Elke dag was het weer feest om eropuit te trekken. Het voelde alsof ik een week lang in een natuurdocumentaire leefde. Van zeeleeuwen tot leguanen, van blauwe jan-van-genten en albatrossen tot Galapagoshaaien en witpunthaaien - te gek gewoon. En dat allemaal tegen een achtergrond van zwart vulkanisch gesteente en de meest bijzondere planten, zoals die coole Punta-cactussen. Echt een onvergetelijk avontuur. De Galapagoseilanden zijn echt een paradijs dat je op elk moment van het jaar kunt ontdekken. Het maakt niet uit wanneer je gaat, er is altijd wel een eiland waar je bijzondere dieren kunt spotten die juist op dat moment te zien zijn. De beste manier om dit avontuur te beleven is met een kleinschalige cruise. Dan kun je het onderste uit de kan halen en zoveel mogelijk meemaken. Er zijn schepen in alle soorten en maten. Wij hebben op de M/C Sirius mogen verblijven, dat was echt een van de meest luxe ervaringen ooit. Er zijn overigens drie verschillende vaarroutes. Je hebt de zuidelijke, noordelijke en westelijke route. Welke je het beste kunt kiezen, hangt eigenlijk af van de tijd van het jaar. Welke route je ook kiest, het wordt sowieso een onvergetelijke reis. Wij hebben nu de zuidelijke route gedaan en het was echt fantastisch. Maar ik kan niet wachten om ook de noordelijke en westelijke routes te ontdekken. Die staan na dit prachtige avontuur hoog op mijn wensenlijstje!”

Tijn Kramer: 'Een jongensdroom komt uit...'

Toen ik voor de reis contact had met Tim van der Wel van Avila Reizen liet ik hem al weten hoe bijzonder ik deze invitatie vond. De Galapagos, dat is andere koek. Zeker voor mij. Als jongetje wilde ik er al heen. Het klonk exotisch, bijzonder, mysterieus en heel heel erg ver. Dat laatste valt eigenlijk wel mee, maar voor de rest had ik aardig het bij het rechte eind. Jaren later, kan ik niet anders zeggen dat de reis een verpletterende indruk heeft achtergelaten. Een erg gezellig gezelschap, mooie luxe, lekker eten maar met het zo indrukwekkende dierenrijk als de grote winnaar. Ik heb stil en intens genoten van vele nieuwe dierenvrienden boven, maar ook onder, water. Snorkelen is een nieuwe passie geworden. Zoals het gaat met de allermooiste reizen ben ik veel rijker teruggekomen dan ik ben vertrokken. Ik denk dat voor iedereen zal gelden deze reis maakt naar de fameuze eilandengroep. Ga vooral, als het ook maar even kan, al is het maar eens in je leven. Hoewel ik ooit terug zal gaan om de rest te zien...''

Met dank aan Tim van der Wel, Avila Reizen en KLM.

Voor de liefhebber nog wat foto's:

De studiereis van Avila Reizen (en KLM) naar de beroemde Galapagos Eilanden is met prachtige foto’s, onvergetelijke ervaringen en volop luxe beëindigd.

Een select gezelschap reisagenten had het genoegen mee te gaan met Tim van der Wel van Avila Reizen na aanmelding van ongeveer 80 geïnteresseerden. Zij ontdekten een deel van de Ecuadoriaanse eilandengroep per luxe catamaran, de M/C Galaxy Sirius.

Uniek karakter

Op het programma stonden onder meer bezoeken aan verschillende eilanden, elk met een uniek karakter en dierenleven. Ook werd de onderwaterwereld meerdere keren verkend. De gloednieuwe M/C Galaxy Sirius betekende een luxe transportmiddel voor max zestien pax om de befaamde eilanden te ontdekken.

Een uitgebreid verslag van deze indrukwekkende reis gaat nog volgen in Travelpro.

TUI is op dit moment met bijna 189 ambassadeurs in Fins Lapland. Ivalo wordt steeds populairder, dus voor TUI dé reden om vanaf de winter direct te vliegen op deze bestemming.

Op deze 14 februari mag een valentijnsboodschap van Arjan Kers ook niet ontbreken: "Heel veel liefde vanuit het fantastische Ivalo voor alle reisondernemers."

De Qantas Group uit Australië heeft het laatste deel van hun vlootvernieuwingsprogramma onthuld met een bevestigde bestelling van 24 vliegtuigen om de bestaande Airbus A330-vloot te vervangen.

Deze bestelling omvat twaalf Airbus A350’s en twaalf Boeing 787’s, die vanaf FY27 in het komende decennium zullen worden geleverd.

Aankoopopties

De oneworld-luchtvaartmaatschappij heeft verder medegedeeld dat er aanvullende aankoopopties zijn verkregen, gelijk verdeeld tussen beide vliegtuigbouwers, om in de toekomst meer flexibiliteit en groeimogelijkheden te hebben. De bedoeling is ook om hun tien A380’s rond FY32 te vervangen door A350's.

Groter bereik

De huidige A330-vloot van Qantas wordt vooral ingezet voor internationale vluchten naar Azië en de VS, evenals enkele nationale routes. Met de nieuw bestelde 787- en A350-vliegtuigen, die een groter bereik hebben, kunnen ze het gehele internationale netwerk van de maatschappij bedienen en nieuwe bestemmingen toevoegen.

Project Fysh

De vernieuwing van de internationale vloot draagt de naam 'Project Fysh', ter nagedachtenis aan Sir Hudson Fysh, medeoprichter van Qantas, die in 1935 de internationale dienst van de maatschappij opstartte.

Miljardeninvestering

Alan Joyce, CEO van Qantas Group, zei: "De vlootvernieuwing betekent een investering van miljarden in onze nationale luchtvaartmaatschappij, wat positief is voor zowel klanten als medewerkers. Bovenop de 149 al bestelde vliegtuigen, blijven we onze binnenlandse vloot vernieuwen voor Qantas en Jetstar en werken we aan directe vluchten voor Project Sunrise naar Londen en New York."

Lees ook: Qantas lanceert Qantas Distribution Platform in Nederland.

Betrouwbaar

Hij voegde toe dat zowel de 787 als de A350 betrouwbaar en competent zijn, en dat deze vliegtuigen die in het komende decennium zullen arriveren, twee decennia in de vloot zullen blijven, wat nieuwe kansen en ervaringen voor klanten en medewerkers zal bieden.

Project Sunrise

Met de nieuwe bestellingen zal Qantas in totaal 18 787-9’s en 8 grotere 787-10’s hebben, waarvan de eerste leveringen in FY27 zijn gepland. Daarnaast zal de maatschappij 24 A350-1000’s van Airbus ontvangen – 12 hiervan waren al eerder bevestigd onder 'Project Sunrise'.

Vervolglevering

Later dit jaar verwacht Qantas Group de eerste twee QantasLink A220's te ontvangen. Door verstoringen in de toeleveringsketen kunnen vervolgleveringen echter met enkele maanden worden uitgesteld, zo liet het bedrijf weten.

Foto: Qantas-vloot op Melbourne Airport. Copyright: Peter Gudella / Shutterstock.com.

Het doel was simpel: zeven landen bezoeken in zeven dagen. Te beginnen in Amsterdam, via een croque-monsieur in België naar de Duitse Eifel om te zwemmen in een vulkaanmeer, dan lekker shoppen in Luxemburg-stad naar lekker eten in de Franse Elzas, vervolgens via de Zeppelin-hanger (met vlucht!) aan noordkant van de Bodensee naar het fraaie kunstmuseum van Liechtenstein, op naar het Oostenrijkse Bregenz met haar prachtige zomerfeesten, en weer terug naar de Duitse Pfalz om wijn te kopen om uiteindelijk te eindigen in good old Mokum. De vraag was vooral: werd dit een administratieve nachtmerrie met covid-id’s, inreisbewijzen, PCR-testen en Onze-Lieve-Heer mag het allemaal weten wat je tegenwoordig moet weten om op reis te gaan? Ik had een hele mooie Duitse leenauto ter beschikking, met open dak, en we waren klaar voor het avontuur.

Dat wil zeggen, pas na de voorbereiding van een uiteindelijk simpel stukje rijden. De reisapp van BuZa leverde al vele nerveuze pushberichten op. Het was al met al best een chaotische boel waar zelfs de boekhouder van de Napolitaanse maffia in de war raakt. Omdat in de week voor vertrek Nederland op donkerrood ging, moesten we last minute ons ook nog bij Duitsland bekendmaken via einreiseanmeldung.de. Voor Frankrijk moest ik alvast iets uitprinten - maar verder niet digitaal opsturen - waar ik op het leven van mijn poezen moest zweren dat ik eerlijk zou zijn over mijn gezondheid et cetera, twee onnodige A4’tjes die verder tot thuiskomst in mijn papierenmap bleven zitten.

Afijn, in een notendop: nergens corona-app-controle aan de grens, sec in sommige hotels en bij twee activiteiten (die het zeer duidelijk van tevoren hadden gecommuniceerd) werd er om het bekende vaccinatiebewijs (ik) of herstelbewijs (mijn dochter) gevraagd. Het reizen ging prima en vol vertrouwen. Niet dat alles goed ging, dat ook weer niet, het blijft vakantie en dat maakt het juist leuk. Ik had het Duitse formulier voor de eerste heenreis keurig gedaan, maar hoe lang was dit eigenlijk geldig? Moest ik dat na het bezoeken van vijf extra landen opeens weer invullen? Ik vermoedde van wel, maar kreeg dat vermoeden uit het niets en vooral rijkelijk laat. Namelijk net over de Oostenrijks-Duitse grens verscheen de groen-witte bolide van de Duitse politie en knipperden de rode LCD-letters dat ik deze moest volgen. Een minuut later stonden we bij aan afrit van de snelweg. In dat soort gevallen denk ik niet helder na en gaat het vooral alle kanten op. Wat had ik fout gedaan? O ja, shit, het inreisbiljet! Of had ik te hard gereden? Nee, dat kon daar niet! Was het wel echte politie? Wilden ze mijn geld? Ik zag onze chique leencabrio een dag later al rondrijden in de slechtere wijken van Tirana. Moest ik uitstappen of zouden ze dan gaan schieten? Ik kijk veel Netflix, het kon alle kanten op.

Een paar uur later aan de flammkuchen en door de Riesling was het al snel een mooi verhaal. Dat ze ons vroegen waar we eerder waren geweest, wat we hadden gekocht, en of we meer dan 10.000 euro cash bij ons hadden (hahaha, as if). Niets covid-bewijs of inreisformulier, gewoon even kijken of mijn kortgeschoren Joegoslavische uitsmijters-kop wel bij die prachtige, maar dure auto hoorde. Kijk, dat zijn de verhalen die je niet snel vergeet, dat geeft de vakantie net even dat beetje meer. Dat ze ons daarvoor aanzagen. Cool!

Maar concluderend: gaat u lekker, met een beetje voorbereiding, op autovakantie! Neem de familie vooral mee. En smokkel desnoods wat chocolade of misschien een extra doosje wijn, maar anders zou ik het toch afraden.

Tijn Kramer
Tijn.kramer@travmedia.nl

Nou ja, poppen weer aan het dansen. De makelaar – golvend haar, krijtstreeppak, net geen coke onder zijn neus meer - , krabbelde op en liep woedend naar mijn autodeur en riep. ‘What the fuck…Doe ff normaal man!’

Afijn, dat was een meevaller die opmerking, daar kon ik wat mee als verklaring. ‘Normaal, normaal?’ zei ik. ‘Bedoel je het oude of het nieuwe normaal?’ Ik begon mijn betoog: ‘Luister Roderick, niets is meer bij het oude, ook niet in de reiswereld waarin ik werk. Als je dit twee jaar geleden had gevraagd of het normaal was, had ik eerlijk beantwoorden dat het niet zo was. Maar nu? Volgens Van Dale is ‘normaal’ dus ‘volgens de regels, gewoon’. Maar wat als niemand zich aan de regels houdt? Wat is dan nog normaal? Of als de regels zich veranderen? Normaal is net zo vaststaand als de koers van de Nasdaq, de waarde van een Bitcoin, of je geliefde verhitte huizenprijs, je snapt het hè Prins Bernard Jr wannabe huizenmelker. Ga naar de supermarkt, heeft iedereen nog een mondkapje op? Om de haverklap een weinig logisch en vooral mistig reisadvies en BuZa zwijgen als het graf? Is dat normaal? Wel in de rij bij de Ikea maar voor een eenzaam hutje in het buitenland moet ik 26 testen doen? Normaal? De gang van zaken rond d-reizen? Normaal? Waarom moét, maar vooral ook kán een touroperator wel duizenden mensen in een zucht verplaatsen van het ene naar het andere land maar waarom kunnen overheden, zeg binnen een week, niet tot een algemeen geldend vaccinatie-bewijsapp komen. Elk redelijk techbedrijfje heeft dat binnen een dag rond. Speaking of which, met je normaal. Verklaar booking.com eens, met zijn bedelende staatssteun en toch een zeer vet bonusvoorstel van 28 miljoen voor de gulzige bedrijfstop en hun in Birò’s rijdende Lacoste-kinderen? Is dat normaal? Had ook naar de zorg gekund hè. Normaal? En dan loop ik soms over straat en word ik door een zwerver gevraagd om een muntje maar dat heb ik allang nooit meer op zak. Alle bankautomaten zijn afgesloten na plofkraken. En niet meer vervangen want de wereld moet contactloos worden. En dat is letterlijk en figuurlijk het probleem: contactloos. En dan vraag jij je af of uitgerekend ik normaal doe?’

Als kleine update, na de eerdere verschijning van deze column vorige week vrijdag in de digitale Travelpro , is dat deze reprimande wel is geland bij the powers that be. Het is toch bijzonder opmerkelijk dat Booking.com als de wiedeweerga het overheidsgeld terugstort en dat BuZa de boel dan toch maar op geel aan het zetten is. 'Jezus Hank, have you read Travelpro, send the Dutch money back now! No, do no finish your sandwich, now Hank, damnit, nowww!'

'Coincedence, I think not', zei hij met een knipoog.

Maar nog even terug naar de Birò, die kleine peperdure pausmobiel. Je snapt, ik bracht die nacht natuurlijk wel in de politiecel door, ik kon even niet een nieuwe voor de makelaar kopen, hoewel 14.995 euro toch echt heeeeel redelijk is voor een zo’n mannelijkheid uitstralende bolide. Do the crime, do the time. Het was mijn eerste nacht ooit in de cel maar, best apart, dit leek me ook niet normaal: de dienstdoende agenten bestelden een pizza voor me en we deelden wat flesjes bier. Supergezellige avond! Wij nog lachen wat het woord voor bier zou zijn in het Italiaans

Het nieuws: ‘De kleurcode van de Zuid-Egeïsche eilanden (welke eilanden dit zijn kunt u lezen in de rubriek Coronavirus) wordt op 30 mei 2021 aangepast naar ‘oranje’.’

Vooropgesteld, de molen is al in werking gesteld. Volkomen terecht tonen landelijke media ook hun verbazing, met reacties van bijvoorbeeld luchtvaartkoepel BARIN, en Johannes Keuning van 27vakantiedagen.nl die zich terecht afvraagt of in deze tijd van enorme vaccinatie zulk ‘hapsnapbeleid' nog wel verstandig is. De cijfers die de aanpassing oranje naar geel van aanstaande zondag veroorzaken zijn naar verluid twee weken oud, zo lees ik hier en daar: ‘De meer up-to-date realiteit is dat de situatie op de betrokken eilanden al lang weer verbeterd is!’ ‘Joop en Mien’, ter plekke op Kos, hebben nergens last van, behalve opgedwongen quarantaine terwijl reizigers van andere nationaliteiten gewoon naar werk kunnen na hun vakantie. Afijn, u kent het.

Cijfers hier, de stem van het volk, cijfers daar, verborgen agendaatje hier, pr-bureautje daar. Zoals elke goedwillende journalist weet, naar het citaat van Mark Twain: ‘There are three kinds of lies: lies, damned lies, and statistics.’ In de jaren ’50 was roken gezond, weet u nog, cijfermatig dan. Dus aan de slag.

De zoektocht focus ik nu even op de meest recente beslissing. Even de tijdlijn. De herstart: ‘Na een verblijf op de Noord- en Zuid-Egeïsche eilanden hoeven reizigers eveneens vanaf 8 mei niet meer in quarantaine in Nederland en is er geen testverplichting meer.’ Nog geen drie weken later, gisteren 27 mei wordt bekendgemaakt om de Zuid-Egeïsche eilanden aanstaande zondag 30 mei op oranje te zetten. Het reisadvies voor de Noord-Egeïsche eilanden (onder andere Chios, Ikaria, Lesbos, limnos en Samos) en de Ionische eilanden (onder andere Korfu) blijft daarbij gewoon op geel.

Ok, wisten we. Verder. Hier vinden we het Nederlands reisadvies van BuZa zoals boven verwoord. Als we als controle even kijken bij onze oosterburen, gemeenschappelijk economisch en wetenschappelijk DNA, kijk ik bij het reisadvies van het Duitse BuZa en hun wetenschappelijk bureau Robert Koch en tot slot een handig staatje met hun kleurcodes en consequenties.

Los van andere verschillen: hebben zij het ook over de eilanden? Ik kan bij de Duitsers met de beste wil ter wereld geen onderscheid tussen de eilanden ontdekken. Beschikken wij over dezelfde cijfers? Iets dat het ministerie in Duitsland wel doet en in Den Haag niet is duidelijke bronvermelding van de cijfers, wat wetenschappelijk gezien natuurlijk nogal kwalijk is, maar dit terzijde. Maar ik lees dat het RIVM hier adviseert aan de hand van cijfers van hun Europese evenknie, het ECDC.

We gaan kijken. Zijn die cijfers inderdaad twee weken oud bij het ECDC, zoals hier en daar geroepen en dus onzin? We gaan verifiëren. Ik kom na wat gezoek een Griekse update tegen vanuit de periode lopend tot 23 mei jongstleden, dus op moment van schrijven dus vijf dagen oud en niet twee weken. Logische beslissing van BuZa dus? Nou ja, die 23^e mei is gemeten over een periode van een week, lopend vanaf 17 mei. Dus met andere woorden: de cijfers geven een gemiddelde waarin elf dagen oude cijfers verdisconteerd zijn. Afijn, kijk zelf hier.  Maar nogmaals, daar gaat het even niet om. De cijfers lijken me geen bijzonder zorgwekkende trend, maar ik zoek naar de verklaring voor het Egeïsche onderscheid. Wat dat betreft: de meest opzienbarende conclusie vind je op het bijbehorende kaartje. Heel Griekenland, dus ook de Zuid-Egeïsche eilanden hebben dezelfde kleurcode op de kaart van ECDC.

Ik zoek verder, direct bij de Grieken dit keer. Bij de Griekse regering geen nieuws over verslechterde situaties voor toeristen op specifieke eilanden lijkt het. Een veel meer interessante website vind ik bij een Griekse reisuitgever – vakpers mensen, vakpers! – die de situatie in Griekenland dagelijks bijhoudt! Immers, de Griekse regering brengt die iedere dag tussen 18 en 19 uur Griekse tijd naar buiten. Daar heb ik wat aan! Lees mee, deze cijfers zijn zeer actueel, gewoon van gisteren, nog geen twintig uur oud.

Regarding the islands, 83 cases were confirmed on Crete (34 in Heraklion, 31 in Chania, 13 in Rethymnon and 5 in Lassithi), 24 on Lesbos, 21 on the Attica islands, 19 on Corfu, 11 on Rhodes, 8 on Naxos, 5 on Kalymnos, 3 on both Chios and Syros, 2 on both Samos and Andros and 1 on each of the following, Tinos, Lemnos and Lefkada. Finally, 63 cases are under investigation.

Dus even voor de zekerheid, onder de Zuid-Egeïsche eilanden vallen Andros, Kalymnos, Karpathos, Kea – Kythnos, Kos, Mykonos, Milos, Naxos, Paros, Rhodos, Syros, Santorini en Tinos. Deze aanstaande oranje eilanden hebben samen ongeveer bijna evenveel besmettingen als het straks nog gele Lesbos en significant minder als we ook het Ionische en geel bestempelde Corfu erbij nemen. Moeten die dan ook naar oranje, is dat mijn strekking? Wie verder leest ziet juist een dalende trend, dus eerder is logisch: oranje als de wiedeweerga weer naar geel. Maar snapt u het nog? De meest recente cijfers geven een totaal ander beeld. Ik snap dus geen snars, iota of moer van de beslissing van gisteren.

Excuus voor deze informatietsunami dat eigenlijk een langere studie vereist (ANVR?) dan een ochtend spitten. Maar ik hoop voldoende aangetoond te hebben dat er op zijn minst zeer grote twijfel geuit mag worden bij de beslissing van het ministerie van Buitenlandse zaken om de Zuid-Egeïsche eilanden zomaar even weer terug naar oranje te zetten.

De meest recente cijfers – die het ministerie ook kan vinden – benadrukken de betwistbaarheid van de beslissing. Een beslissing die de reisbranche weer veel kosten verslindend omboekwerk bezorgt. Een beslissing die het imago van de branche schaadt door onnodig twijfel te zaaien bij de consument. Een beslissing waar geen consument noch menig reisprofessional nog wat van begrijpt. Een beslissing die ook twijfels over de werkwijze van BuZa aanwakkert.

Als journalistiek medium mogen, nee moeten, we deze rare gang van zaken aan de kaak stellen. Zie ik de zaken verkeerd? Socrates zei al ‘onwetendheid is de bron van alle kwaad.’ Wij zeggen daarbij: ‘beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’. Leg het maar eens heel goed uit BuZa, aan mij en aan iedereen.

Tijn Kramer
Tijn.kramer@travmedia.nl

De Haagsche veteranensociëteit ‘Bruyn Fruit’ stuurde een open brief aan Mark om hem toch even te memoreren dat het hier om Nederlands erfgoed gaat dat je niet mag bagatelliseren. Zij bekostigden een paginagrote advertentie met daarin de tekst uit de krant Algemeen Handelsblad van 17 februari 1923 waarin het woord bitterbal voor het eerst verklarend voorkomt (bron: onzetaal.nl). ‘Wie thuis, na den afternoontea, een glaasje schenkt: Voorburg (een zoete likeur van toen) of portwijn voor de dames, groene pommeranz of angustora voor de heeren, kan zelf die kleine, ronde kleine… „bitterballetjes” snoepen’.

Nou ja, u snapt, Sylvana Simons helemaal over de rooie, ‘bruin fruit’ als elitaire blanke snack, en daar was de eerste motie om de weledele bitterbal meteen te verbieden. Links Den Haag wilde niet achter blijven en diende een motie in dat bitterballen voortaan sowieso landelijk vervangen dienen te worden door vegetarische ‘bieterballen’. Het verschil tussen profielfoto en de ontluisterende realiteit.

Voordat u denkt dat ik helemaal van het padje ben, mijn punt. De portie kostte dus 7,50 euro voor, komt ie, zes bitterballen. Ik schat Sligro-inkoop zo’n 25 cent per bitterbal. De horeca leek me al lekker op de weg terug. Eerder die dag was ik in de Kalverstraat, even lekker shoppen met de kleine meid. Nou ja, lekker? We waren bijtijds, maar om 10 uur stond er al een grote rij van wel 40 man bij de ZARA. Of ‘man’? 37 tienermeiden en drie betaalvaders. Dat was nog rustig, bleek later op het nieuws.

En ik dacht, nippend aan mijn eerste terrasdrankje sinds tijden, ‘maar wacht eens even…’. De woeste rijen in de winkelstraten van naar de Action-smachtende massa’s in hun dwang hun behoefte om tegen kinderarbeid-tarieven samengestelde meuk te kopen, de ingenieus bedachte IKEA-kastenbouwpakketten die linkshandige mannen in heel Nederland voor even de macho-indruk moeten geven dat ze wel (rechts)handig zijn. ‘Kijk eens schatje, klaar hoor, eitje. Nu bier’. Ach ja, om over de aanwezigheid van Oeigoerees katoen in de volle winkelstraten nog maar te zwijgen. Die woekermarge op de bitterbal is nog liefdadigheid ten opzichte van de sneakermaffia en de kledingpenoze.

Ik nam nog een slok. ‘Brood en Spelen’, overdacht ik de situatie, zoals bij de oude Romeinen. Of een andere klassieker, als ik in mijn rebelse Che Guevara T-shirt rondloop: ‘Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral.’ Van de Duitser Brecht. Italië, Cuba en Duitsland, allemaal buitenland.

Ze houden ons dom; wel naar het terras, wel voetballen op TV, wel winkelen als net onthoofde kippen. Of dom? Dat is het gevolg, de aanzet is vooral stom, als in zwijgend. Musea, film en vooral reizen? Voeding voor de ziel, slijpsteen van je gedachten, spiegel voor je ego? Potdicht of in een heel groot mistgordijn. Ga maar shoppen, het EK begint zo, vergeet niet je oranje fanshirt te kopen bij de Primark!

Ik bestelde nog een groene Pommeranz, een vergeten en vooral bitter drankje uit de VOC-tijd dat dus de naamgever is van ons geliefde frituurvriendje en at de laatste op. Ik liep naar huis en boekte een vliegticket voor de zomer. Fuck ‘m.

Tijn Kramer
Tijn.kramer@travmedia.nl