Liefde voor een bestemming. Bij Erik van der Waard (Internoord Travel Group) is die liefde er voor Gambia. Daarachter schuilt een heel bijzonder verhaal. 

Hoe is de betrokkenheid bij Gambia begonnen?
‘Dat is ooit begonnen toen mijn vader (Peter van der Waard, red.) jaren geleden een tussenlanding moest maken in Gambia. Op de een of andere manier pakte het land hem. Toen heeft hij een groepje vrienden verzameld en gezegd: ‘We moeten daar eens gaan kijken, want dat is bijzonder. Je zit altijd maar in die vijfsterrenhotels en in luxe, maar dit moet je ervaren’.’

Wat troffen ze aan toen ze erheen gingen?
‘Hij is er met een groepje van een man of zes naartoegegaan en nam uiteraard mijn moeder mee, die toen ook in de zaak zat. (De ouders van Erik, Peter en Gonnie, runden het reisbureau in Leeuwarden sinds de jaren ‘60 en namen het in 1988 over van Henk Kramer, red.) Er was letterlijk nog helemaal niets. Maar die groep vond het zó bijzonder dat ze zeiden: ‘We zouden hier eigenlijk iets moeten doen’. Ze richtten een stichting op en vanuit daar zijn ze begonnen met het bouwen van schooltjes en het aanleggen van waterputten voor schoon drinkwater waar mensen soms kilometers voor moesten lopen. Het viel hen op dat de kinderen totaal onderontwikkeld waren, omdat eigenlijk niemand naar school ging. Ze zaten ergens letterlijk onder een boom met een stamhoofd dat wat Arabische les gaf.’

'Het is een soort familievirus geworden'

Hoe zagen die eerste projecten eruit?
‘Het eerste schooltje werd gebouwd van zandsteen. In een mal maakten ze stenen en daar bouwden ze een eenvoudig gebouw van. Al snel gingen daar 30, 40, 50, 80, soms wel 100 kinderen naar school, dus dat was best een succes. Op een gegeven moment ging de moesson eroverheen en was het gebouw er heel slecht aan toe. Toen zeiden ze: ‘We moeten kijken of we meer geld kunnen inzamelen en dan schooltjes van betere kwaliteit bouwen’. Dat is toen gebeurd.’

Wat heeft dat uiteindelijk opgeleverd?
‘Ik ben de tel kwijtgeraakt, maar ik schat dat er inmiddels enkele duizenden kinderen onderwijs hebben gekregen op scholen waar ze echt een goede basis krijgen. Daar begint het met Engels, lezen en schrijven. Ze hebben schooluniformen, er zijn wc’s geplaatst, waterpunten aangelegd, stromend water, allemaal dat soort dingen. Heel erg veel van die kinderen kunnen door die ontwikkeling een klein salaris verdienen en kunnen daarmee nu zelf in hun onderhoud voorzien.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Had dat toen al iets met jullie reisbedrijf te maken?
‘Nee, eigenlijk helemaal niet. Wat mijn ouders daar deden, had niet veel met toerisme te maken. Thuis waren ze er constant mee bezig. Wanneer mijn vader op straat bij wijze van spreken een paar oude gymschoenen zag liggen, nam hij die mee voor Gambia. Ik werd er eerlijk gezegd toen helemaal gek van. Het was alleen maar Gambia, Gambia, Gambia. Er werden bananendozen vol met kleding naar Gambia gestuurd, maar we hebben er ook huizen gebouwd, auto’s en allerlei andere dingen naartoe gebracht. We nemen nu nog steeds kleding mee wanneer we naar Gambia gaan, dat is gemiddeld twee keer per jaar. Bijvoorbeeld oude tenues van SC Cambuur waarmee we een heel voetbalteam aankleden.’

Wanneer ben jij er zelf bij betrokken geraakt?
‘Mijn ouders waren mensen die de hele wereld al hadden gezien. Ik begon toen net een beetje in de zaak te komen. Dus ik dacht: als die mensen de hele wereld hebben gezien en dit zo bijzonder vinden, dan moet ik er toch maar eens naar gaan kijken. Toen ben ik erheen gegaan en dat heeft me meteen gegrepen. Inmiddels heb ik mijn eigen kinderen ook meegenomen en die hebben hetzelfde DNA. In december ben ik er met mijn vriendin en haar kinderen geweest en ook die hebben de liefde voor Gambia overgenomen. Het is een soort familievirus geworden.’

'Van april tot en met oktober moeten
die mensen zien te overleven'

Hoe uit zich dat bij jouw kinderen?
‘Die hebben nu ook een aantal families die ze financieel ondersteunen, waardoor die mensen eten en drinken kunnen kopen. Ze maken elke maand wat geld over, kopen spullen en helpen waar nodig. Laatst had iemand een blindedarmontsteking. Een operatie kost daar ongeveer 250 euro, dat is al snel een halfjaarsalaris voor de meeste inwoners. Dat betekent dat je met een blindedarmontsteking dus komt te overlijden. In dat soort dingen ondersteunen we ook regelmatig.’

Organiseren jullie ook reizen naar Gambia?
‘Uiteraard via ons bedrijf, maar niet in de klassieke zin als maatschappelijk project. Wij hebben lokaal wel mensen die we al heel lang kennen en vertrouwen. Dus we sturen klanten met die locals op pad. Dan ga je niet met een grote truck door de dorpen, maar gewoon met een klein autootje het echte Gambia in. Dat doen we al jaren. We verkopen Gambia relatief veel.’

Waar zijn jullie momenteel concreet mee bezig?
‘We zijn nu bezig om te kijken of we twee auto’s daarheen kunnen krijgen. We hebben twee jongens waarvan de auto’s kapot zijn. De enige manier waarop ze redelijk geld kunnen verdienen, is met vervoer. Alles gaat daar met taxi’s, voor een paar dalasis per rit. Maar zij moeten nu auto’s huren en zijn daardoor 90% van hun inkomsten kwijt aan de huur. Ik zeg altijd: Je kunt iemand beter een hengel geven en leren vissen dan ze steeds een vis geven.’

Hoe ziet het leven daar buiten het toeristenseizoen eruit?
‘Het toerisme loopt tot ongeveer maart. Dat is zo’n beetje de laatste maand met redelijk veel bezoekers. Van april tot en met oktober moeten die mensen zien te overleven. Dat is echt zwaar. In die periode helpen wij met voedsel en geld voor dagelijkse basisbehoeften, zoals gasflessen of hout voor vuur in de keuken en elektriciteit.' 

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Hoe heb jij het toerisme daar zien veranderen in al die jaren?
‘Het is op een indrukwekkende manier veranderd en van invloed op het dagelijks leven van de mensen. Toen wij er voor het eerst kwamen, was het vanaf de luchthaven naar het hotel Senegambia Beach, dat toen al een van de betere hotels in Kololi was, alleen maar zandweg. We konden niet buiten de deur gaan eten, want dan waren we een dag later ziek. We aten alleen in het hotel. Inmiddels ligt er een snelweg en is de horeca goed ontwikkeld en voor toeristen is het nu een stuk toegankelijker.’

Wat betekent toerisme voor Gambia?
‘Als het toerisme daar morgen wegvalt, is het land naar de klote. Het is echt essentieel om het land overeind te houden. Dat geldt overigens voor extreem veel toeristische bestemmingen. Een zwaar onderbelicht thema dat vrijwel nooit benoemd wordt door de groene vrijheidsstrijders. Sorry voor die woordkeus, maar ik erger me daar vaak kapot aan. Toerisme is een essentiële aorta voor een enorm groot deel van de wereld. En daarbij moeten we er uiteraard, met name in de sector, allemaal voor zorgen dat dit op een zo efficiënt en duurzaam mogelijk gebied gebeurt. Dat is volstrekt evident wat mij betreft. Als je ziet hoeveel aandacht bijvoorbeeld ANVR en de grote touroperators daaraan besteden, dan is dat te prijzen. Ik mis dat vaak in de discussies. ’

'Als het toerisme daar morgen wegvalt,
is het land naar de klote'

Merk je daar iets van spanningen richting blanke toeristen vanwege het slavernijverleden?
‘Nee, daar merk je echt helemaal niks van. Sterker, ik kom er al een jaar of 35 en ben daar nog nooit op aangesproken. Alleen kleine kinderen in het binnenland die een lolly of snoepje willen schreeuwen allemaal ‘Toubab’ naar je. Wat vrij vertaald ‘blanke’ of ‘witte’ betekent. Maar daar schuilt geen enkel negatief signaal achter. Moslims en christenen leven er ook dwars door elkaar in goede harmonie. Ik ben zelf niet gelovig, ik geloof alleen in karma. De Gambianen kunnen zich dat niet voorstellen dat ik niet in een god geloof. Ik zeg dan: ‘Ik kan me niet voorstellen dat er een god is die het zo heeft verdeeld. Dat ik alles heb en jullie niets’. Dan zeggen zij: ‘Onze god heeft jou naar ons gestuurd en daarom help jij ons’. Dat zegt wel iets over hoe de mensen daar zijn.’

Hoe ervaar jij de sfeer en veiligheid in Gambia?
‘De mensen zijn er supervriendelijk. Natuurlijk zal er criminaliteit zijn, maar ik heb het in al die jaren nog nooit meegemaakt. Geen overval, niet bestolen. Terwijl dat in steden als Amsterdam, Parijs of New York continu gebeurt. Je moet er wel tegen kunnen dat iedereen iets van je wil, want ze zien je als iemand met geld die in staat is de honger te stillen. Wat mij altijd opvalt: als wij daarheen komen, zijn wij voor hen multimiljonairs. Iemand met een redelijke baan in Gambia verdient misschien 50 euro per maand, maar een zak rijst kost al minimaal de helft. Dus mensen houden eigenlijk niets over. Maar ze zijn allemaal erg vriendelijk en je kunt je overal vrij bewegen. Ik durf dat in de Bronx en op plaatsen in veel steden binnen Nederland niet overal.’

In de sector gaat het steeds vaker over reizen met maatschappelijke impact. Merk je ook dat mensen er in het reisbureau naar vragen naar dit soort reizen?
‘Niet zozeer dat mensen er specifiek naar vragen, maar als ze daarheen gaan en echt het binnenland in trekken, dan worden ze wel geraakt. Dan zie je dat mensen zelf families gaan helpen en dat ze contact houden. Ik hoor dan bijvoorbeeld vanuit Gambia dat klanten die met ons naar Gambia zijn geweest elke maand 50 euro overmaken, omdat ze daarmee een gezin kunnen helpen. Dat zijn écht mooie dingen. Ook als je druppels in een emmer gooit raakt die een keer vol.’

Dit interview komt uit de Afrika-editie van Travelpro die je hieronder volledig gratis leest.

Van net buiten de top 100 naar nummer 1 in één kwartaal: Sanne Hubers (Travelcenter De Wit/Best of Travel) maakte een opvallende sprong in de Smile Society-ranking van Sunny Cars. Door Sunny Cars werd erover gezegd: ‘Een mijlpaal die we nog nooit hebben gezien’. Hoe pakte Sanne dit aan?

Van ‘net niet’ in de lijst naar de absolute nummer één-positie in amper drie maanden: wat heb je concreet anders gedaan?
‘In dit kwartaal heb ik erg veel reizen naar Zuid-Afrika geboekt, waardoor ik veel huurauto's kon inboeken. We boeken veel reizen naar het noorden en het zuiden, maar dit kwartaal hadden we ook erg veel reizen waarbij noord en zuid werden gecombineerd, waardoor ik door één reis naar Zuid-Afrika al twee huurauto's kon boeken. In de gesprekken heb ik de huurauto extra benadrukt en uitgelegd hoe waardevol het voor de klant is om deze erbij te hebben, wat de boeking nog completer maakt.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Je vertelde dat de eerdere ‘niet-notering’ je in de hoogste versnelling zette. Ben je een bewuste tactiek gaan toepassen tijdens verkoopgesprekken?
‘Inderdaad, ik kreeg bericht dat ik nét buiten de top 100 viel. Dat motiveert natuurlijk om nog meer boekingen te maken. Ik heb geen specifieke tactiek toegepast, maar in de gesprekken heb ik er wel bewust op gelet om de huurauto goed te benoemen, inclusief alle verzekeringen, extra’s en het gemak van Sunny Cars. Zo kan de klant zorgeloos op reis gaan, zonder onverwachte kosten of verrassingen ter plaatse.’

Hoe integreer jij autohuur in een standaard verkoopgesprek? Is het een ‘by the way’ aan het eind, of begin je er al direct over?
‘In een gesprek moet vanaf het begin duidelijk zijn of het om een selfdrive gaat. Is dat het geval, dan vertel ik de klant direct hoe prettig het is om een auto via Sunny Cars te boeken en wat de voordelen zijn. Op die manier is de klant meteen overtuigd en kunnen wij de auto altijd als onderdeel van de reis meenemen.’

Veel reisagenten vinden cross-selling lastig. Wat is jouw ‘gouden tip’ om een klant die twijfelt over de prijs toch te laten boeken?
‘Rustig uitleggen wat ze ervoor terugkrijgen: duidelijkheid en zekerheid, vertrouwen, goede voorwaarden en geen verrassingen achteraf. Zeker bij autohuur vinden klanten het prettig om zeker te weten dat alles goed geregeld is. Vaak helpt het ook om het even te vergelijken: wat kost het als je ter plaatse nog extra’s moet bijboeken? Dan zien ze dat ‘goedkoop’ niet altijd voordeliger is.’

In hoeverre gebruik je de extra services van Sunny Cars (zoals de Flexservice of Geen Waarborg) als upsellinginstrument om de klant te ontzorgen?
‘De Flexservice bieden we standaard aan bij iedere boeking. De optie ‘Geen Waarborg’ is voor de bestemmingen die ik vaak boek, helaas niet altijd beschikbaar. Ik kijk wel altijd naar mogelijkheden voor extra opties, zoals bijvoorbeeld een GPS, zodat we de boeking verder kunnen uitbreiden en beter kunnen afstemmen op de wensen van de klant.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Merk je dat klanten door de huidige reistrends (meer behoefte aan vrijheid en beleving) makkelijker ‘ja’ zeggen tegen een huurauto dan voorheen?
‘Ik merk inderdaad dat klanten veel behoefte hebben aan vrijheid. Ze willen onderweg vaak even stoppen wanneer ze iets moois zien, en dat gaat met een taxi of transfer lastiger. Met een huurauto kun je echt gaan en staan waar je wilt, iets wat je anders niet hebt.’

Je gaat zelf naar Zuid-Afrika en boekt uiteraard een auto. Hoe helpt jouw eigen reiservaring bij het verkopen van autohuur aan klanten?
‘Met eigen reiservaring kan ik klanten makkelijker een auto aanraden, omdat ik kan laten zien wat ze anders zouden missen. De stops die ik onderweg zelf maak (soms nog een stukje lopen na het parkeren) zijn plekken die je zonder huurauto niet makkelijk bereikt. In gesprekken kan ik vertellen waar ze zeker moeten stoppen en uitleggen dat een huurauto nodig is om al deze leuke stops onderweg te kunnen maken.’

Zuid-Afrika is een typische ‘autohuurbestemming’. Hoe pak je de verkoop aan voor bestemmingen waar autohuur minder vanzelfsprekend is?
‘De auto’s die ik boek zijn meestal voor bestemmingen waar autohuur gebruikelijk is. Is dat minder vanzelfsprekend, dan bespreek ik hoeveel de klant onderweg wil zien en hoeveel flexibiliteit en vrijheid ze tijdens hun reis willen hebben. In veel gevallen realiseren klanten zich dan dat een huurauto juist veel extra mogelijkheden biedt.’

Wat is volgens jou het sterkste argument om bij een specialist als Sunny Cars te boeken, in plaats van dat de klant het zelf online (of ter plaatse) regelt?
‘Sunny Cars biedt allereerst een hele fijne service; als er iets is, word je altijd goed geholpen. Wat ik daarnaast echt belangrijk vind, is dat een auto volledig verzekerd is. Ter plaatse hoef je dus niet na te denken over extra verzekeringen. Bij Sunny Cars is alles vooraf al geregeld, zodat je volledig ontzorgd op reis gaat.’

Je bent nu officieel ambassadeur. Hoe ga je die rol invullen om ook collega’s bij Travelcenter De Wit te enthousiasmeren voor de Smile Society?
‘Ik denk dat bijna al mijn collega’s al erg enthousiast zijn over de Smile Society en Sunny Cars. Binnen Travelcenter De Wit vinden we het allemaal leuk dat de top 100 bestaat. Het motiveert ons om zoveel mogelijk huurauto’s te boeken, zodat er altijd iemand van ons op de lijst staat. Dat lukt gelukkig ook regelmatig, en natuurlijk willen we dat graag zo houden.’

De lat ligt nu hoog: wat is je doel voor het volgende kwartaal? Ga je voor de ‘back-to-back’ nummer één-positie?
‘Uiteraard ga ik er dit kwartaal weer voor om een mooi plekje in de top 100 te behalen. Opnieuw op nummer één staan zou natuurlijk fantastisch zijn, maar mijn doel is in ieder geval om weer in de lijst te komen!’

Dit artikel komt uit Travelpro #3 van 2026. Hieronder lees je de volledige editie van het magazine gratis.

De aankondiging van de tijdelijke sluiting van Eindhoven Airport kwam begin 2024 voor de reissector als een donderslag bij heldere hemel. Inmiddels is bekend dat de renovatie zal plaatsvinden van 1 februari tot en met 19 juli 2027. Wat vinden reisbureau-eigenaren in de regio van dit besluit en de impact ervan? Travelpro sprak hierover met Rens Fikkers (eigenaar van VakantieXperts Travel Service Best) en Riks de Jong (eigenaar van Reisbureau De Kempen; TravelXL – Riks de Jong in Budel).

Foto boven: Rens Fikkers (links) en Riks de Jong (rechts).

Fikkers laat in gesprek met Travelpro weten dat de sluiting van de luchthaven geen invloed heeft op de boekingen. ‘Het gaat allemaal gewoon door, wij ondervinden geen problemen als het gaat om de boekingen door de aanstaande sluiting van Eindhoven Airport. Het is vanuit de regio een klein uurtje rijden naar Airport Weeze, dus dat is prima te doen. De renovatie van de luchthaven zie ik alleen maar als een voordeel, want de baan wordt dusdanig verbeterd dat de vluchten niet meer hoeven uit te wijken naar Airport Weeze of dat de vluchten geannuleerd moeten worden omdat er mist is. Het kwam nogal eens voor dat mensen gepland stonden om te landen op Eindhoven Airport, maar dat ze moesten uitwijken naar Weeze waar vandaan ze met een bus naar Eindhoven moesten of dat de vlucht werd geannuleerd. Dus de sluiting is het zeker wel waard.’

Alsof

De Jong merkt er niks van in de boekingen dat Eindhoven Airport gaat sluiten. ‘We weten dat er partijen zijn, die de wijzigingen voor volgend jaar nog niet hebben doorgevoerd in de systemen. Die blijven reizen verkopen alsof die vertrekken vanaf Eindhoven Airport. Die gaan reizigers wanneer de luchthaven sluit eventueel met bussen naar andere luchthavens brengen. Airlines die slots hebben op andere airports hebben het in de systemen al omgezet naar die andere airports, maar heel veel retailers doen alsof ze in de periode dat de luchthaven is gesloten nog vertrek vanaf Eindhoven aanbieden.’

Reageren
Wil je reageren op de tijdelijke sluiting van Eindhoven Airport? Mail redactie@travelpro.nl.

Goede impuls

Fikkers maakt zich niet druk om een mogelijk definitief vertrek van airlines uit Eindhoven door de tijdelijke sluiting. Wat als Lelystad Airport opent en airlines Lelystad verkiezen boven Eindhoven? ‘Dan kiezen mensen uit deze regio alsnog voor luchthavens die dichterbij liggen. Ik denk dat het een goede impuls is voor Maastricht. Waar daar nu bijna alleen nog maar met vracht wordt gevlogen, zullen er meer commerciële vluchten vandaan gaan vertrekken.’ Vanuit Eindhoven ligt er een vracht aan luchthavens dichterbij dan Lelystad Airport (142 kilometer), namelijk Maastricht Aachen Airport (60 km), Airport Weeze (65 km), Antwerp Airport (90 km), Brussels Airport (95 km), Düsseldorf Airport (105 km), Schiphol Airport (115 km) en Rotterdam The Hague Airport (115 km).

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Forse uitbreiding Maastricht

Maastricht Aachen Airport meldt zelf ook de sluiting van Eindhoven Airport. ‘Het winterschema wordt in februari 2027 fors uitgebreid door de tijdelijke sluiting van Eindhoven Airport. Van februari tot half juli 2027 verplaatsen TUI en Transavia (een deel van) hun operatie naar Maastricht, met een breed aanbod aan populaire bestemmingen. Hierdoor groeit de rol van Maastricht Aachen Airport binnen het Nederlandse luchtvaartnetwerk verder.’

Uitkijken naar de zomer van 2027

‘Normaal opereren we met negen vliegtuigen van Transavia op Eindhoven Airport. Tijdens de sluiting verhuizen twee vliegtuigen tijdelijk naar Maastricht Aachen Airport en vier naar Weeze Airport. We kijken er  naar uit om in de zomer van 2027 weer te vliegen vanaf een vernieuwd Eindhoven Airport’, aldus Marloes van Laake, operationeel directeur van Transavia.

Honderden euro's duurder

De Jong benadrukt dat de sluiting van Eindhoven Airport voor zijn team niet spectaculair is. De Jong: ‘Wij boeken voor 80% tot 90% vanuit Duitsland. Het ergste is dat er wordt aangegeven dat de renovatie tot 19 juli 2027 gaat duren, maar we verwachten allemaal dat, zoals bij elk groot project, ze dat  moeilijk gaan halen. Als  ze dat niet redden, dan loopt het vast. Denk jij dat ze in het hoogseizoen direct gaan opstarten met 70.000 pax in 1 weekend? Eigenlijk verkopen we straks al structureel niks meer vanaf Eindhoven. Wij gaan het over de zomer heen tillen. Ik verkoop net nog een reis naar Kreta met vertrek vanuit Duitsland. Dezelfde reis was met vertrek vanaf Eindhoven Airport € 800 duurder. Eindhoven ( lees Nederlandse airports ) is structureel honderden euro’s duurder, op de bestemmingen waar wij het meest op verkopen. Wij brengen de mensen graag met taxi’s naar Düsseldorf, Keulen, Paderborn, enzovoorts.’

Rendabel

Op de vraag aan De Jong hoe een luchthaven als Eindhoven Airport rendabel blijft, laat hij weten: ‘Dat weet ik niet. Alle Duitse touroperators die hier in de regio regelmatig roadshows en workshops geven  praten alleen maar over Duitsland tijdens workshops die we volgen. Het zijn ook bijna alleen nog maar workshops van Duitse organisaties die hier zeer regelmatig in de regio plaatsvinden. Er komen ook steeds meer Duitse partijen de Nederlandse markt op.’

Sluiting?

Deze week nog ontstond er ophef over een onderzoek waarin ook de mogelijkheid tot het sluiten van Eindhoven Airport werd meegenomen. Hoewel dit scenario als uiterste optie is opgenomen om de maatschappelijke waarde van de luchthaven in kaart te brengen, benadrukt de provincie Noord-Brabant dat de kans op een daadwerkelijke sluiting vrijwel nihil is. Dat meldde Omroep Brabant deze week. Omdat het terrein een militaire basis is, ligt de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid bovendien bij het Rijk en niet bij de provincie.

Record

Eindhoven Airport, dat op haar website informatie deelt over de tijdelijke sluiting, verwelkomde in 2025 met 6.956.486 passagiers een recordaantal passagiers (vertrekkend en aankomend opgeteld). Er waren 41.011 vliegtuigbewegingen (starts en landingen opgeteld) vanaf en naar Eindhoven Airport. In 2024 en 2023 lag dat respectievelijk op 40.826 en 41.496. Eindhoven Airport had in 2025 - net zoals in 2024 - een vergund aantal vliegtuigbewegingen van 41.500. Het hoge aantal passagiers in 2025 werd mede behaald door de inzet van grotere toestellen. Daarnaast lag de gemiddelde bezetting van de vluchten met 170 passagiers nog hoger (2024: 167).

Reageren
Wil je reageren op de tijdelijke sluiting van Eindhoven Airport? Mail redactie@travelpro.nl.

Marco en Yfette Brouwer specialiseren zich met Interweddings in het organiseren van bruiloften in het buitenland. Wat komt daar allemaal bij kijken en hoe populair is het Caribisch gebied?

Hoe zijn jullie in de wereld van huwelijksreizen terechtgekomen?

Marco: ‘Vanuit onze ervaring met een aantal eigen TUI Franchise-reisbureaus merkten we dat de marge onder druk stond en de reguliere omzet terugliep. Op dat moment kwamen we in contact met iemand met een inspirerend idee: trouwen in het buitenland. We zijn gestart als reisorganisatie met focus op trouwreizen, dus geen huwelijksreizen, en zijn door de jaren heen steeds meer uitgegroeid tot specialist in destination weddings: van locatiekeuze en planning tot documenten, ceremonies en een zorgeloze reis eromheen. Inmiddels begeleiden we al meer dan vijftien jaar bruidsparen.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Een huwelijksdag is een van de belangrijkste dagen in het leven. Ligt er veel druk bij jullie?

Yfette: ‘We werken met vaste stappenplannen, duidelijke tijdlijnen en betrouwbare lokale partners. Alles wat ‘spannend’ is, zoals planning, papierwerk, communicatie met de locatie, vangen wij op, zodat het bruidspaar vooral kan genieten. En we blijven altijd realistisch in verwachtingen, met heldere afspraken en korte lijnen. Omdat we al jarenlang actief zijn in dit vakgebied, zijn we bekend met alles wat erbij komt kijken.’

Welke eilanden zijn op dit moment de absolute favorieten?

Yfette: ‘Curaçao en Bonaire zijn de populairste eilanden onder onze bruidsparen, maar ook Jamaica is een vaste klant van ons. Voor 2026 zien wij dat ook St. Lucia sterk in opkomst zal zijn.’

Wat is de grootste misvatting over de juridische afhandeling van een huwelijk in het Caribisch gebied?

Marco: ‘Dat ‘het vanzelf wel goedkomt’ of dat een huwelijk automatisch in Nederland wordt verwerkt. In de praktijk verschilt het per eiland of land wat je nodig hebt: lokale documenten, eventuele vertalingen en de juiste legalisatie, zoals een apostille of andere vormen van legalisatie. Veel bruidsparen hebben bovendien geen idee hoe de wetgeving precies werkt: hoe ze officieel trouwen, waar hun huwelijk geregistreerd wordt en waar ze in de toekomst terechtkunnen voor een uittreksel. Wij informeren onze bruidsparen vooraf uitgebreid over deze aspecten, zodat ze later niet voor teleurstellingen komen te staan. Juist die verschillen zorgen voor verwarring en daar zit onze meerwaarde: we begeleiden dit stap voor stap, zodat het thuis ook netjes geregeld kan worden.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Waarin onderscheidt Interweddings zich?

Marco: ‘Wij leveren geen ‘one size fits all’. Zelfs onze standaardarrangementen stellen we volledig op maat samen naar de wensen van het bruidspaar, zodat elk detail aansluit bij hun persoonlijke stijl en voorkeuren.’

Welke opvallende trends zijn er?

Yfette: ‘Intieme bruiloften (met z’n tweeën of een kleine groep), barefoot/chic beach ceremonies, ceremonie en trouwreis in één vloeiende beleving (minder ‘trouwdag’, meer ‘trouwweek’), meer all-inclusive trouwarrangementen waarbij verblijf, ceremonie en extra’s in één pakket worden aangeboden. Last but not least: renewal of the vows of symbolische ceremonies als alternatief voor officieel trouwen.’

Waarom is het nou zo leuk om in het buitenland te trouwen?

Marco: ‘Omdat het meteen een beleving wordt: weg van de to-do’s, dichtbij elkaar. Geen ‘moeten’ of strakke draaiboeken, maar warmte, rust en een locatie die de liefde versterkt. En vaak ontdekken stellen: dit is niet alleen een trouwdag, maar een herinnering voor het leven. Maar ook het budget speelt een grote rol: in Nederland hanteren trouwlocaties vaak minimale bestedingsbedragen of verplichte afnamekosten, terwijl dat in het buitenland absoluut niet het geval is.’

Voor de tv-serie ‘Een jaar in de Alpen’ trok Carrie ten Napel (journalist en presentatrice) voor Omroep MAX door acht Alpenlanden, van Monaco tot Slovenië. In gesprek met Travelpro vertelt Carrie over haar band met de Alpen, haar studie toerisme, het maken van de serie en waarom ze zich nog altijd thuis voelt in de bergen. ‘Komt mijn studie toerisme eindelijk een keer van pas.’

Foto’s: Paul Lensink (Omroep MAX).

De serie begint met het beeld dat Carrie de gordijnen opent. Palmbomen en een jachthaven verschijnen in beeld. ‘Misschien is dit niet het uitzicht dat je verwacht bij een trektocht door de Alpen. Een goed verhaal over de bergen begint bij de zee’, vertelt ze in de voice-over. Aan de kust van de Middellandse Zee raken de Alpen het water, zo wordt duidelijk wanneer je het opzoekt, en zo bevestigt ook Arie van ’t Hof (honorair consul-generaal). Vanuit Monaco reist Carrie per trein langs de kust naar Menton, om vervolgens door te trekken naar het hooggelegen Sainte-Agnès in Frankrijk. De tocht eindigt aan de Adriatische Zee, een oostelijke uitloper van de Middellandse Zee.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Kun je meer vertellen over je studie toerisme?
‘Ik studeerde aan het NOTKA (Nederlands Opleidingscentrum voor Toeristisch Kader), een particuliere toerismeopleiding die niet meer bestaat. Het was in Amersfoort, dat was voor mij lekker dichtbij en ik kon er met de trein heen. Ik deed er een vierjarige opleiding in twee jaar. We gingen drie lange dagen naar school en twee dagen aan zelfstudie. Ik wilde eigenlijk journalistiek gaan doen en was er ook voor ingeloot, maar heel veel mensen dachten dat ik er niet geschikt voor was. Toen ging er een aantal meiden naar NOTKA en ik was altijd wel reislustig, dus het leek mij ook wel leuk. Maar ik had niet voor ogen wat ik ermee zou willen. Ik besloot toerisme te gaan studeren en na de opleiding wel weer verder te zien. We hadden pech dat de school in het tweede jaar failliet ging. Het was veel stampwerk, het leukste vond ik mijn stage op het hoofdkantoor bij Arke Reizen in Enschede. Ik heb er drie maanden stagegelopen en kreeg ook direct een baan aangeboden, maar ik vond mezelf iets te jong om op mijn negentiende al fulltime aan de slag te gaan. Ik ben naar Oostenrijk gegaan en heb er twee jaar gewerkt en gewoond in het winter- en zomerseizoen. Dat waren twee topjaren. Nu ik voor Omroep MAX op reis ging door de Alpen zei ik: ‘Komt mijn toerismeopleiding eindelijk een keer van pas’.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Heb je nog contact met medestudenten van je NOTKA-tijd?
‘Eén vriendin is stewardess geworden en een paar anderen zijn volgens mij wel in het toerisme gebleven. Laatst kwam ik nog een klasgenoot tegen die in het toerisme terecht is gekomen, maar ik herinner me vooral dat we allemaal aan het stoeien waren tijdens die opleiding. Zeker het tweede jaar, toen we wisten dat de school failliet ging en er docenten weggingen. Het was een beetje triest eigenlijk.’

Misschien was je carrière wel heel anders gelopen als de opleiding niet failliet was gegaan.
‘Dat had zomaar gekund. De reiswereld is in ieder geval een hartstikke leuke wereld.’

'Het leukste vond ik mijn stage op
het hoofdkantoor bij Arke Reizen'

Kom je weleens in een reisbureau?
‘Nee, ik heb een partner die heel erg van het uitzoeken is. Dat is ook niet aan mij besteed. Dingen als ticketing, uitzoeken en uitrekenen vond ik tijdens mijn studie al niks. Als ik in de reiswereld werkzaam was gebleven, dan was ik denk ik de reisleiding ingegaan of stewardess geworden. Op locatie zijn, onderweg, dat avontuurlijke spreekt mij meer aan dan het uitzoeken en samenstellen van reizen.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Ze zeggen wel dat de vrouw in het gezin vaak bepaalt waar de vakantie naartoe gaat.
‘Dat is bij ons niet zo. Wij bepalen samen de bestemming, maar ik ben heel volgzaam in wat mijn man uitzoekt.’

Hij zit dus uren op de bank om dat allemaal uit te zoeken.
‘Ja, klopt. Hij kan er uren mee bezig zijn. Ik vind dat zo knap. Ik heb er de rust en het geduld niet voor.’

In de intro zeg je elke keer: ‘Als kind werd ik verliefd op de bergen’. Nu bezocht je in de serie de plekken uit je jeugd. Ben je er nog steeds verliefd op?
‘Mijn vader (Evert ten Napel, red.) was voor zijn werk sportverslaggever en -commentator en daardoor gingen we met het gezin ieder jaar naar de bergen. Ik ben het in mijn jeugd steeds leuker gaan vinden. Het werd iets vertrouwds. Voor mij zijn de bergen altijd een stukje van thuiskomen. Zeker nadat ik er een paar jaar in een afgelegen dorpje heb gewoond en gewerkt, ervaar je het toch weer anders.’

'De winters worden korter en de zomers langer,
dus steeds meer mensen gaan in de
zomer naar Oostenrijk'

Wat vinden de inwoners, die je hebt gesproken, van het toerisme?
‘Wel goed. Je ziet heel erg de verandering. Vroeger leefden ze veel meer van het winterseizoen en nu zie je dat de zomer veel meer in opkomst is. Toen ik in Zauchensee werkte, was er helemaal niks in de zomer, alleen een paar bussen met bejaarden die er een dagje doorbrachten. Ze hebben er Magic Mountains opgezet om gezinnen met kinderen naar het dorp te krijgen, omdat ze er in de zomer geen inkomsten hadden. Als je ziet hoe druk het daar nu in de zomer is, dan heeft dat effect gehad. Het hotel waar ik heb gewoond en gewerkt heeft nu een rooftopbar met glijbaan buitenom en een zwembad beneden. De winters worden korter en de zomers langer, dus steeds meer mensen gaan in de zomer naar Oostenrijk. Je kon er eerst alleen maar wandelen en picknicken, maar nu zijn er complete speelplaatsen. Wandelen kan je afwisselen met heel veel vertier voor de kinderen. Wat dat betreft is er in de afgelopen 25 jaar wel heel veel veranderd.’

Wat vind je daar zelf van?
‘Ik vind het fantastisch hoe ze het hebben aangepakt. Ik denk dat ze de bergen op een hele goede manier benutten en vind het ook heel slim. Misschien is zo’n rooftopbar met glijbaan wel een beetje te veel, maar geef ze eens ongelijk. Het is ook iets waar mensen voor gaan. Als de kinderen het leuk hebben, kunnen de ouders relaxen in de rooftopbar.’

'Het moeilijke van vakanties met gezinnen is
dat iedereen in die ene vakantieweek
moet gaan en dat je hutjemutje bij
zo’n lift op elkaar gepropt staat’

Wat vinden de inwoners van de wintersport in de Alpen?
‘Daar denken ze verschillend over. Mijn oude werkgever die dat dorp heeft opgezet, zegt: ‘Vroeger hadden we ook goede en slechte winters en goede en slechte zomers’. Andere hoteliers, waar ik mijn eerste zomer heb gewerkt, denken dat er straks geen gletsjers meer zijn. Dat vond ik best wel heftig om te horen. Ze zijn er allemaal volop mee bezig hoe ze zo goed mogelijk met het klimaat kunnen omgaan en hebben allemaal ongelooflijk veel liefde en respect voor de natuur. Maar ze worstelen er wel mee. Ik had me nooit gerealiseerd dat ze de liften steeds moesten verplaatsen, omdat de gletsjer terugloopt. Uiteindelijk zijn er gebieden waar ze stoppen met de mogelijkheid om te skiën. Daar pakken ze het op een andere manier aan en gaan ze met de tijd mee.’

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Je gaat zelf na het maken van deze serie nog wel met een goed gevoel op wintersport?
‘Afgelopen winter was er niet veel sneeuw in de krokusvakantie en was de afdaling naar ons appartement opgespoten. Dat vind ik wel lastig. Tegelijkertijd hebben we direct geboekt voor het volgende jaar. Het is een heel lastig onderwerp, want je wil niet opgeven waar je zoveel van houdt. Er ligt ook een verantwoordelijkheid bij de overheid, tot hoever zij het laten gaan. Het is niet zo dat skiërs de grootste belasting zijn. Het is een combinatie van heel veel factoren. Het zet je wel aan het denken, maar op dit moment denk ik niet: ‘Ik moet het niet meer doen’. Het is wel goed om er bewust mee om te gaan.’

Is het programma ook gemaakt om de kijker aan het denken te zetten?
‘Ja, deels de liefde voor de bergen, om te laten zien hoe mooi het is, maar ook om te laten zien waar de inwoners in de brede zin mee te maken hebben. Je ziet mensen uit de stad die naar de bergen trekken om hun kinderen daar te laten opgroeien, het gaat over het oorlogsverleden en dat je je realiseert dat het nu niet heel veel beter is in de wereld. Het is een programma dat je aan het denken zet, maar waar hopelijk vooral de schoonheid en de liefde naar voren komt.’

Kunnen reisprofessionals de Alpen gewoon blijven verkopen?
‘Zeker, je moet er vooral blijven komen. Het moeilijke van vakanties met gezinnen is dat iedereen in die ene vakantieweek moet gaan en dat je hutjemutje bij zo’n lift op elkaar gepropt staat. Het zou beter zijn als het meer verspreid zou kunnen, maar dan moet je de vakanties op een andere manier indelen.’

Bekijk hier de tv-serie 'Een jaar in de Alpen'.

Foto’s: Paul Lensink (Omroep MAX)

Op zaterdag 29 november opende Travelcenter de Wit haar vernieuwde vestiging in Asten, na de naamswijziging van Reisstudio Trips. De vestiging werd in januari 2024 overgenomen door Travelcenter de Wit en is nu officieel onderdeel van het netwerk van reisbureaus in Brabant.

De opening trok veel enthousiaste bezoekers, die de kans kregen het vertrouwde team te ontmoeten en persoonlijk reisadvies te ontvangen. De naamsverandering betekent niet alleen een frisse uitstraling, maar ook dat de service en de persoonlijke benadering voor klanten onverminderd blijven.

Naast zes vestigingen in Brabant is Travelcenter de Wit nu ook online te vinden. Klanten kunnen via de website gemakkelijk reizen boeken, met de zekerheid van de vertrouwde service en ondersteuning van het reisbureau.

Het reisgedrag van Generatie Z wijkt sterk af van dat van eerdere generaties. Uit nieuw onderzoek van ABN AMRO blijkt dat jongvolwassenen niet alleen vaker gebruikmaken van kunstmatige intelligentie bij het boeken van vakanties, maar ook steeds vaker aankloppen bij een fysiek reisbureau voor advies.

Sinds de coronapandemie laat de reisbranche een opmerkelijk herstel zien. De bank constateert dat het 12-maandsgemiddelde van de omzet van reisbureaus inmiddels bijna terug is op het groeipad van vóór 2020. “De sterke inflatie en de storm aan AI-toepassingen zijn kennelijk niet van negatieve invloed geweest op de omzetcijfers van reisbureaus", stelt ABN AMRO.

Later boeken

Toch verandert het boekgedrag van reizigers. Vakanties worden later geboekt dan voorheen, wat volgens de bank samenhangt met onzekerheden als oorlogen en politieke spanningen. Ook zouden reizigers vaker hun budget verschuiven van winter- naar zomervakanties.

Lees ook - Betine Steenbeek (VX Lunteren): “Ze lopen hier binnen op modderige klompen, maar ook op lakschoenen”

Populairder bij jongeren dan bij oudere generaties

Opvallend is dat jongeren het fysieke reisbureau opnieuw weten te vinden. Uit cijfers van het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen (NBTC) blijkt dat het aandeel reizigers dat informatie inwint bij een fysiek reisbureau steeg van 6 naar 8 procent tussen april 2024 en juli 2025. Onder 18- tot 24-jarigen verdubbelde dat aandeel zelfs van 5 naar 12 procent; bij 25- tot 34-jarigen steeg het van 3 naar 10 procent. “De populariteit van het fysieke reisbureau onder jongere generaties is nu zelfs hoger dan onder oudere generaties”, aldus ABN AMRO.

Het klassieke reisbureau

Het klassieke reisbureau ziet er wel anders uit dan vroeger. Steeds vaker gaat het om zelfstandige reisagenten die vanuit huis werken of klanten thuis bezoeken, vaak met een duidelijk specialisme, bijvoorbeeld in fiets- of natuurreizen. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat het aantal ingeschreven reisbureaus de afgelopen tien jaar met 32 procent steeg, terwijl het aantal fysieke winkelpanden met 52 procent daalde.

Lees ook: Reisburo Apollo zet fysiek reisbureau positief op de kaart in de Volkskrant

AI

Ook AI speelt een groeiende rol in het oriëntatieproces. Vooral onder jongeren stijgt het gebruik van kunstmatige intelligentie als bron voor reisinformatie. In de groep 18-24 jaar nam het gebruik van AI met 11 procentpunt toe. ABN AMRO merkt op dat “de opkomst van AI-shopping agents, digitale assistenten die zelfstandig routes, accommodaties en vluchten kunnen boeken,” de positie van traditionele onlineboekingsplatforms onder druk zet.

Keuzestress

Volgens de bank heeft de hernieuwde belangstelling voor het fysieke reisbureau ook te maken met keuzestress en sociale media. De continue stroom van vakantiefoto’s op Instagram en TikTok zou jongeren vaker aanzetten om deskundig advies in te winnen. Reisbureaus bieden zekerheid, lokale kennis en praktische hulp, wat volgens ABN AMRO kan “ontzorgen en keuzestress verminderen.”

Prijs vs. ideale vakantie

De bank ziet in de opkomst van AI en persoonlijke reisagenten een structurele verschuiving in de reisbranche. “Reizigers zoeken niet langer alleen de laagste prijs, maar ook de voor hen ideale vakantie,” stelt ABN AMRO. “Reisorganisaties die persoonlijke service weten te combineren met digitale expertise worden waardevol als vertrouwensschakel tussen AI en de reiziger.”

De winnaars

De conclusie van het rapport is duidelijk: organisaties die menselijk advies weten te combineren met de precisie van nieuwe technologieën, zullen volgens ABN AMRO “de winnaars zijn van deze technologische disruptie.”

Onlangs ontmoette ik - tijdens de Spitsbergen-studiereis van Avila Reizen met Ponant - Elize Breed Schouten en Caroline van Huigenbos. Beiden zijn al jaren aangesloten bij Travel Counsellors en waren roommates tijdens de studiereis. We spraken af dat ik hen zou interviewen. Toeval of niet, we zagen elkaar een paar weken later in Amsterdam tijdens een lunch aan boord van het Ponant-schip Le Lapérouse.

Jullie trekken veel met elkaar op. Waar en wanneer hebben jullie elkaar voor het eerst ontmoet?

Elize en Caroline (in koor): “Niet exact.”

Caroline: “Wij hebben onszelf ook afgevraagd wanneer onze vriendschap is ontstaan, wanneer we elkaar hebben ontmoet. We zijn ongeveer even lang Travel Counsellor: Elize achttien jaar en ik zeventienënhalf jaar. We hebben teruggezocht en zagen onszelf voor het eerst samen op de foto staan tijdens een studiereis naar Canada in 2009.”

Werkten jullie vóór Travel Counsellors op een reisbureau?

Caroline: “Ja, ik heb vroeger op een reisbureau stagegelopen. Na die stage ben ik in de kledingzaak van mijn ouders gaan werken, die ik zou overnemen. Maar toen ik een Travel Counsellor sprak, dacht ik: leuk, dat kan ik er wel bij doen. Dat ben ik in 2008 gaan doen en ik kwam erachter dat reizen en reizen verkopen echt mijn passie is – en kleding niet. Dat heb ik mijn ouders verteld en ik heb ze gezegd: verkoop de zaak maar, want hoe moet ik die draaiende houden als het mijn passie niet is? Vijf jaar later hebben ze de zaak verkocht.”

Elize: “Ik ben in 1979 begonnen en heb tien jaar op een reisbureau gewerkt in Volendam. Dat was bij Lautenschütz, een Toerkoop-reisbureau. Vervolgens ben ik er zestien jaar uit geweest vanwege de kinderen. Toen ik weer op het reisbureau ging werken, in Hoorn, werd er ‘opeens’ met computers gewerkt. Alleen wist ik echt niet waar de Enter-knop voor was en Turkije was een nieuwe bestemming die ik nog nooit eerder had verkocht. Ik moest helemaal opnieuw beginnen, maar ik vond het weer geweldig om te doen. Ik heb tien jaar op dat reisbureau gewerkt, waar ik Travel Counsellors tegenkwam. Ik ging er op gesprek en dacht: ik ga het gewoon proberen, ik ga ervoor en zie wel of het lukt. Inmiddels werk ik ruim achttien jaar als Travel Counsellor.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Hoe vond jij het om als ZRA, en dus in principe in je eentje, aan de slag te gaan?

Caroline: “Ik vond het meteen fantastisch. Ik was eigenlijk een beetje per ongeluk op het reisbureau beland. Ik zou in het buitenland stage gaan lopen, maar dat ging op het laatste moment niet door, waardoor ik op het lokale reisbureau terechtkwam. Ik vond het verschrikkelijk dat ik me aan regeltjes moest houden. Ik denk dat dat kwam omdat ik uit een ondernemersgezin kom. Toen ik over Travel Counsellors hoorde, leek mij dat fantastisch. Ik heb mij overigens nooit alleen gevoeld als ZRA. Elize en ik bellen elkaar bijna dagelijks.”

Elize, jij hebt het wat langer uitgehouden op het reisbureau. Wat is nu echt het verschil tussen werken op een reisbureau en als ZRA? Zijn er ook nadelen aan het zijn van ZRA?

Elize: “Ik ben altijd behoorlijk fanatiek. Toen ik op het reisbureau werkte, gebeurde het weleens dat iemand de brochure had doorgebladerd en mij ’s avonds belde om door te geven welke reis ze wilden boeken. Dan fietste ik naar het reisbureau om die reis in het systeem te zetten, want hij kon de volgende dag weleens uitverkocht zijn. Ik dacht: als ik als ZRA ga werken, dan zal dat niet anders zijn. Maar ik ben als ZRA nóg gedrevener, het voelt voor mij vooral heel sociaal. Ik heb mij als ZRA overigens ook nooit alleen gevoeld en échte nadelen kan ik zo niet benoemen. Ik ben nog steeds ontzettend enthousiast.”

Kijk je weleens of het gras bij de verschillende ZSO-buren groener is?

Caroline: “Jawel, dat heb ik weleens gedaan. Na acht of tien jaar ben ik weleens gaan kijken, want je hoort ook hoe het er bij andere ZSO’s aan toegaat. Het is dan vooral het financiële stukje dat je gaat vergelijken. Ik heb het uitgerekend: ik zou ergens anders onderaan de streep misschien meer kunnen verdienen, maar het geluk dat ik bij Travel Counsellors vind is zoveel meer waard dan het beetje geld dat ik meer zou verdienen. Ik noem Travel Counsellors ook niet voor niets mijn tweede familie, mijn vrienden. Ik denk dan bij mijzelf: wat is het doel in het leven? Meer geld of meer geluk?”

Elize: “Ik heb nooit ergens anders gekeken, ik heb het gewoon enorm naar mijn zin bij Travel Counsellors.”

Jullie zijn Gold Members bij Travel Counsellors. Is dat geluk of keihard werken?

Beiden: “Keihard werken.”

Caroline: “Je hoeft niet per se bepaalde klanten te hebben. Je kan een paar high-end klanten hebben of heel veel middenklanten. Het kan op alle manieren. Vanuit de franchiseorganisatie in Engeland zetten ze een goal en die goal is gebaseerd op marge. Als je die behaalt, dan krijg je de Gold Status en daarmee zorgen ze ervoor dat er een select groepje is dat die status krijgt. Wij worden uitgenodigd voor de Gold Trip en dat is gewoon leuk. Je mag die naam gebruiken en daarmee onderscheid je je in de zin dat je bij de top hoort.”

Elize: “En je moet je ieder half jaar kwalificeren. Het is niet: ‘Once gold, forever gold’.”

Geen angst om de Gold Status te verliezen?

Elize: “We moeten er beiden keihard voor werken en dat doen we met heel veel plezier. De data waarop het wordt berekend zijn 1 mei en 1 november. Als ik eind maart zie dat ik er nog maar een klein stukje vanaf zit, dan geef ik even gas. Dan zie ik dat het werkt, want dan heb ik het vaak half april al binnen. Caroline heeft het veel eerder binnen bereik, dus die werkt harder en slimmer.”

Zo’n Gold Status is natuurlijk ook een stukje waardering. Je zei net dat je in 1979 begon. Was dat in die tijd ook zo dat je als reisagent een soort waardering kreeg?

Elize: “Nee, en alles wat we deden waren pakketjes. Volgens mij moest een fulltimer vijf ton in guldens draaien.”

Caroline: “Ik weet nog dat er in mijn tijd als stagiaire naar de omzet per medewerker werd gekeken, maar je werd er niet hard op afgerekend. Ik weet nog dat ik stagiaire was en dat ik richting de dubbele te behalen omzet per medewerker ging. Toen dacht ik: dan kan ik het zelf ook wel gaan doen.  Ik ben altijd wel geïnteresseerd in cijfers en dan ga je toch kijken wat het kantoor draait, wat je zelf omzet. Dat komt ook weer door het ondernemersgezin waar ik uit kom.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Kom jij ook uit een ondernemersgezin?

Elize: “Ja, mijn vader was ‘bollenboer’, hij had tulpenbollen. Maar ik heb nooit aan een eigen onderneming gedacht, tot ik het tegenkwam.”

Was er wel tijd voor vakantie en hoe zagen die vakanties eruit?

Elize: “Nee, daar was helemaal geen tijd en geld voor. In mijn jeugd ging ik nooit op vakantie, want er was gewoon geen geld. De hele vakantie bollen pellen en af en toe een dagje naar het strand. In die tijd gingen mensen ook gewoon minder op vakantie.”

Caroline, hoe zagen jouw vakanties eruit?

Caroline: “Wij gingen drie keer per jaar op vakantie en ik weet nog dat ik als klein meisje met de brochures zat en de vakanties mocht uitzoeken. De wintersport, de camping van Eurocamp in Frankrijk en in oktober altijd naar de Canarische Eilanden. Ik kreeg van mijn vader een budget en daar moest ik binnen blijven.”

Elize: “Mijn ouders zijn pas gaan reizen: Rijnreisjes, naar Mallorca en zelfs een keer naar Indonesië, toen ik bij Lautenschütz op het reisbureau werkte. Ik heb het hen wel een beetje geleerd, denk ik nu.”

Pakketreizen of zelf pakketteren?

Caroline: “We pakketteren het meeste zelf, denk ik. Wij kunnen in ons intranet van Travel Counsellors in de tabellen precies zien hoeveel je via touroperators en Phenix (ons eigen systeem) verkoopt. Je ziet dat dat in de afgelopen tien jaar compleet is omgeslagen en dat we nu vooral zelf pakketten samenstellen. Natuurlijk verkopen we nog wel pakketten. Ik heb ook klanten die mij appen om een TUI-pakketje te boeken. Dat zijn inkoppertjes, die doen wij ook.”

Elize: “In mijn begintijd bij Travel Counsellors verkocht ik 10% maatwerk en 90% pakketten, en dat is nu ongeveer 80% maatwerk en 20% pakketten.”

Er zijn ZRA’s die zich fel uitlaten over touroperators die kortingen geven aan creditcardhouders of op een andere manier directe boekers met voordeeltjes bedienen. Terecht?

Beiden: “Wij praten er niet eens over.”

Elize: “Dat er partijen zijn die dat soort kortingen geven, vind ik niet terecht, maar het boeit mij verder niet.”

Caroline: “Als een klant bij mij komt en zegt 5% korting bij een touroperator te krijgen, dan geef ik altijd de keuze om rechtstreeks bij die touroperator te boeken. Maar als je mijn service wilt, kan ik je die korting niet geven, anders verdien ik niks. En negen van de tien keer wil die klant bij mij boeken. Het is uitgaan van je eigen kracht, de klant de keuze geven en er zelf vooral niet wakker om liggen.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Is AI een concurrent voor ZRA’s?

Elize: “Ik houd mij er niet mee bezig, maar Caroline wel. Maar ik zie AI niet als concurrent.”

Caroline: “Ik vind het handig bij bepaalde dingen. Klanten zullen het ook gebruiken. Soms krijg ik een reisschema doorgestuurd, dat niet eens klopt. De klant gebruikt het om zich te verdiepen, maar wil het uiteindelijk van een professional horen. Nu gebruik ik het een paar maanden en ik begin erop terug te komen, omdat het niet altijd klopt wat je als antwoord krijgt, en omdat er altijd in een bepaalde richting wordt gegaan bij de antwoorden. Er komen vaak niet die écht speciale dingen uit die wij als reisprofessionals wel weten. Wij zijn ook niet zo snel bang voor iets.”

Elize: “Wij zeggen altijd: geloof in je eigen kracht. Er komen ook collega’s bij in de stad, dat boeit mij niet. Iedereen heeft z’n eigen netwerk. Als ik één hele straat in Hoorn heb, dan heb ik al een wereldbusiness  en er zijn heel veel straten.”

Caroline: “Tel je klanten maar eens: wat je boekt op jaarbasis en hoeveel inwoners het dorp of de stad heeft waar je zit. Dan kun je genoeg (con)collega’s hebben.”

Is het lastig om als ZRA je werk te laten rusten als je een avondje uit bent, bijvoorbeeld?

Caroline: “Het is altijd bij ons, maar als ik een leuk avondje heb, dan staat mijn geluid uit. In een noodgeval kunnen ze mijn assistent Ilse of onze noodservice bereiken. Er is nooit iets aan de hand waardoor ik moet laten vallen wat ik aan het doen ben.”

Is het aan te raden om direct vanuit je toerismeopleiding als ZRA te starten of kan je beter eerst ervaring opdoen op het reisbureau?

Caroline: “Ik denk dat dat niet uitmaakt. We hebben collega’s bij Travel Counsellors die écht goed zijn en niet uit de branche komen.”

Elize: “Het zijn doorgaans wel bijdehante types. Als ZRA moet je ook wel bijdehand en ondernemend zijn en mensenkennis hebben. Je moet vooral van werken met mensen houden.”

Wanneer je een reis hebt geboekt voor klanten, heb je dan nooit het gevoel dat je hoopt dat het niet tegenvalt?

Caroline: “Ik denk dat dat de kunst is: dat je je klant echt aanvoelt. Dat je weet wat voor vakanties ze eerder hebben gemaakt, wat ze leuk vinden. Dat je ze kan plaatsen op een bepaald niveau en inschatten wat de verwachtingen zijn. Dat is de kunst van wat wij doen.”

Elize: “Het is belangrijk om eerst met je klanten in gesprek te gaan om ze te leren kennen, zodat je voelt en hoort wat hun interesses zijn. Vragen naar waar ze eerder geweest zijn, waar ze van houden, wat hun wensen zijn, et cetera.”

Caroline: “Wij proberen ook vaak net een stapje hoger te gaan dan wat de klant in eerste instantie wil. Dat je automatisch probeert ze net iets te verrassen. Ik had gisteren bijvoorbeeld een klant aan de telefoon die met zijn kinderen naar Afrika wil. De klant begon zelf met Zuid-Afrika, waar hij al eens is geweest. Ik begon in eerste instantie over Tanzania, maar raadde voor een echt wauw-gevoel Zambia aan. Ze wilden drie weken, maar Zambia is wel duurder, dus dan worden het twee weken Zambia. Maar met Zambia heb je het echt over de top. Dat probeer ik dan als eerste, en anders gaan we terug naar Tanzania.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Jullie gaan ook nog steeds elk jaar samen op pad?

Caroline: “Wij maken elk jaar een paar reizen samen, waaronder één grote reis. Ik reis het meest met Elize.”

Elize: “Toen we elkaar tien jaar kenden, zijn we begonnen met een reis naar Bhutan. Dat was écht een bijzondere reis. Door corona zat er een paar jaar tussen, maar na corona was onze bestemming Zambia. We hebben besloten om elk jaar een mooie reis te maken. In september van dit jaar gaan we naar Japan.”

Terwijl Caroline een kaasplankje haalt, vertelt Elize: “Wij kunnen zo’n lol hebben met elkaar. We hadden samen een groepsreis georganiseerd op hetzelfde schip van Holland America Line naar de Noorse fjorden. Zij had vijftien mensen en ik had vijftien mensen. Ik met een bus uit Hoorn, zij met een bus uit Putten. Wij hebben daar een avond in een ruimte gezeten waar een balie stond met een telefoon. Verder was er niks. Caroline en ik hadden inmiddels vier theetjes op en opeens begint Caroline te filmen en vraagt ze mij: ‘Mevrouw, kan ik ook een excursie bij u boeken?’ Dus ik vlieg achter die balie, pak de telefoon en reageer: ‘Ja hoor, we zitten in Rotterdam, dus je kan naar het kinderdijkje.’ We hebben er een heel verhaal van gemaakt dat nergens over ging. Als we het filmpje terugkijken, dan moet een ander er misschien niet om lachen, maar wij liggen zelf helemaal in een deuk.”

Dit jaar was er in het nieuws dat steeds meer jongeren via het reisbureau boeken. Boeken er ook meer jongeren via jullie?

Caroline: “Ik heb eigenlijk altijd al veel boekingen van jongeren. Ik zit dan ook wel echt in een dorp, een boerendorp wil ik niet zeggen.”

Elize: “Nou, een beetje boerendorp is het wel, ja.”

Caroline: “Goed, ik heb veel jongelui. Begin twintigers en stelletjes, jongelui die voor het eerst naar Chersonissos gaan. Ik had deze week nog een aanvraag van een keet die all inclusive ergens heen wilde.”

Elize: “Dat heb ik niet. Wel jonge stellen, maar niet meer de jongelui die bijvoorbeeld met GOGO op vakantie willen. Een enkeling. Ik heb meer ouderen. Mijn oudste klant wordt 95 jaar en die is twee jaar terug nog naar Bali geweest en vorig jaar naar Curaçao. Een hele wakkere dame.”

Aan het eind van het gesprek vraagt Elize aan Caroline: ‘Zou jij zo’n cruise naar Groenland of Spitsbergen zelf doen?’

Caroline: “Ik had het van tevoren nooit bedacht, maar nu ik weet hoe het is, zou ik het zo doen.”

Elize: “Ik heb gehoord dat als je drie hutten bij Ponant boekt, je de vierde hut krijgt.”

Je kan het bedrag ook laten uitbetalen.

Elize: “Ik zou dan liever de reis maken.”
Caroline: “Ik geef alles uit aan reizen.”

Gaan jullie nog wel mee op studiereizen?

Caroline: “Wij organiseren alles zelf of we gaan met Travel Counsellors of Avila Reizen. Ik ben bijna elke maand wel weg.”

Elize: “Ik niet hoor, Caroline wel.”

Waarom bijvoorbeeld geen TUI- of Corendon-studiereizen?

Caroline: “Wat moet ik tijdens zo’n studiereis? Honderd hotels bekijken? Dat ga ik niet doen.”

Elize: “Wij willen het land beleven, niet de hotels. Vier- of vijfsterrenhotels zijn gewoon goed, en hotels zien er na een paar jaar vaak alweer anders uit. Tijdens dergelijke studiereizen zie je vijf hotels op een dag en je onthoudt eigenlijk alleen het hotel waar je logeert. Ik heb ook geen zin meer om al die informatie op te schrijven over alle verschillende hotels.”

Caroline: “Ik boekte laatst een hotel waarvan ik dacht dat we daar afgelopen mei waren geweest. Dan app ik een van mijn collega’s en die reageert direct. Zo doen we dat met z’n allen. We zitten in al die appgroepjes en de een heeft dit onthouden, de ander dat.”

Waarom klikt het zo goed tussen jullie twee?

Caroline: “Wij denken hetzelfde. We hebben nooit ruzie of een botsing. De man van Elize liet ons ook weten dat hij het zo opvallend vindt dat we elkaar alles gunnen. We hebben dertig jaar leeftijdsverschil, maar we zijn als beste vriendinnen. We hadden het er laatst ook over op WhatsApp en Elize stuurde mij dat ik haar jong houd. Voor mij is Elize het voorbeeld van hoe ik hoop oud te worden, en dan heb ik het vooral over haar mindset.”

Wat zijn jullie toekomstplannen?

Elize: “Ik blijf nog wel even werken en zie wel. Ik kan eventueel ook wat minder gaan doen, wat ik al een beetje probeer op dit moment.”

Caroline: “Ik ga door tot ik AOW krijg.”

Als je als reisprofessional plezier hebt in je werk, dan ga je niet met pensioen?

Elize: “Nee, inderdaad. Maar ik kan ook twee dagen gaan werken.”

Caroline: “Tijdens Covid kwamen we stil te liggen en ik hoor Elize nog zeggen: ‘Ik blijf voor altijd Travel Counsellor, want wat moet ik anders?’”

Elize: “Ik heb weinig hobby’s, alleen wandelen, reizen en natuurlijk mijn werk.”

Dit artikel komt uit de september-editie van Travelpro die je hieronder volledig gratis kan lezen.

D-reizen breidt haar winkelassortiment uit met de reizen van Oad. Dankzij de nieuwe samenwerking zijn de populaire reizen van Oad vanaf nu te boeken in alle D-reizen winkels in Nederland.

"Wij zijn blij dat onze reizen nu weer via de reiswinkels van D-reizen worden aangeboden. Wij geloven sterk dat de reisadviseurs echt een toegevoegde waarde kunnen bieden in de klantbeleving en ervaring. Wij kijken dan ook uit naar een fijne samenwerking", aldus Arjan Koster (algemeen directeur Oad).

Versterken

Met deze samenwerking versterken D-reizen en Oad elkaar: D-reizen biedt een landelijk dekkend netwerk van fysieke winkels waar klanten terechtkunnen voor advies en het boeken van hun reis, en Oad brengt decennialange ervaring en een gevarieerd aanbod van geliefde vakanties mee. 

Perfecte aanvulling

“Veel van onze klanten komen naar de winkel voor persoonlijk advies, juist voor dit soort reizen. Oad is dan een perfecte aanvulling op ons aanbod. Ze bieden precies wat mensen zoeken: zorgeloze vakanties, met aandacht en comfort. We zijn dan ook erg blij met deze samenwerking,” vertelt Jutta van Peer (Director Contracting & Partnerships Suppliers bij Prijsvrij Vakanties & D-reizen).

Pelikaan Travel Group heeft begin juli zijn intrek genomen in een volledig vernieuwd pand aan de Noordhaven 90 in Zevenbergen. Daarmee zijn alle onderdelen van het bedrijf, waaronder Pelikaan Reisbureau Zevenbergen, Pelikaan Groepsreizen, SUNtip, ReisCreaties en ondersteunende teams, voortaan onder één dak gehuisvest.

De nieuwe locatie fungeert niet alleen als reisbureau, maar ook als het centrale hoofdkantoor van het familiebedrijf. Het pand, gelegen aan de haven van Zevenbergen, werd de afgelopen anderhalf jaar grondig verbouwd door het interne klusteam in samenwerking met externe partners. Het resultaat is een modern en duurzaam kantoor, dat volgens de organisatie een stevige basis biedt voor de toekomst.

Sneller schakelen

John Goverde, eigenaar van Pelikaan Travel Group, spreekt van een langgekoesterde wens die hiermee in vervulling gaat. “Het is altijd een wens geweest om met iedereen op één locatie te werken en onze huidige drie locaties, verspreid door Zevenbergen, hadden geen mogelijkheid tot uitbreiding. Door letterlijk dichter bij elkaar te zitten, kunnen we sneller schakelen, efficiënter samenwerken en bovenal onze klanten nog beter van dienst zijn. Hier bouwen we verder aan de kwaliteit en service die klanten al jaren van ons gewend zijn. Het nieuwe pand dient als een fijne werkplek voor al onze collega’s op een fantastische, bedrijvige locatie met prachtig uitzicht op de gerenoveerde haven.”

Reisbureau

Ook het reisbureau van Pelikaan is meeverhuisd naar de nieuwe locatie. Klanten kunnen voortaan terecht aan de Noordhaven 90, waar het vertrouwde team van reisadviseurs (Gladys, Angelique, Maryse en Cindy) klaarstaat voor reisadvies of een persoonlijk gesprek. De bekende gezichten van Pelikaan Reisbureau Zevenbergen vormen het aanspreekpunt voor klanten die binnenlopen met een reiswens of gewoon voor een praatje.

Officiële opening na de zomervakantie

Een officiële opening van het nieuwe hoofdkantoor volgt na de zomervakantie. Goverde kijkt uit naar dat moment: “We zijn trots op wat we samen hebben neergezet en ik ben blij dat we in het door mij zo geliefde Zevenbergen een fijne plek hebben gevonden. Hopelijk weten onze klanten ons reisbureau zoals vanouds te vinden en voelen onze medewerkers zich snel thuis!”