De procureur-generaal bij de Hoge Raad vindt dat Rabobank in 2013 niet onrechtmatig heeft gehandeld rond het faillissement van reisorganisatie OAD. Dat blijkt uit zijn conclusie. De uiteindelijke uitspraak van de Hoge Raad volgt waarschijnlijk in de zomer. De oud-eigenaren van OAD hopen dat de Hoge Raad tot een ander oordeel komt.

De oud-eigenaren van reisorganisatie OAD lieten vorig jaar weten in cassatie te gaan tegen de in hun ogen onjuiste en onvoldoende onderbouwde uitspraak van het gerechtshof Arnhem in de zaak OAD versus Rabobank. Na de uitspraak van de PG mogen de advocaten van de oud-eigenaren nog reageren, waarop de Hoge Raad deze zomer uitspraak zal doen. Jan Driessen, woordvoerder van de oud-eigenaren van OAD, laat desgevraagd aan Travelpro weten: "Het gaat de familie om gerechtigheid en eerherstel. Waarbij de centrale vraag ook nu nog blijft: hoeveel vertrouwen ondernemers mogen hechten aan de zorgplicht van hun bank?"

Wat speelde er?

In 2013 ging de Twentse reisorganisatie OAD failliet, tot grote schok van de reiswereld. De familie Ter Haar, oud-eigenaren van het bedrijf, stelt dat Rabobank onnodig het faillissement heeft veroorzaakt door geen vier dagen extra uitstel te verlenen voor het rondmaken van een reddingsplan met Twentse investeerders. Volgens hen was dat plan al goedgekeurd door Rabobank, maar strandde het op een te krappe deadline. Na eerdere procedures startte de familie een civiele schadeclaimzaak tegen de bank. Die zaak begon bij de rechtbank Midden-Nederland en werd in hoger beroep behandeld door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. In april 2024 oordeelde het hof dat Rabobank niet onrechtmatig had gehandeld. Daarop stapten de oud-eigenaren naar de Hoge Raad.

Wat zegt de procureur-generaal?

In zijn conclusie stelt de procureur-generaal dat Rabobank niet onrechtmatig handelde toen zij in september 2013 weigerde het krediet aan OAD te verlengen. Volgens hem stond het de bank vrij “om haar kredietverlening aan OAD te beëindigen” en heeft Rabobank “voldoende duidelijkheid gegeven over haar positie” in de onderhandelingen met mogelijke investeerders. De PG wijst erop dat de bank “geen toezegging had gedaan dat de deadline zou worden opgeschort” en dat OAD zich daar ook niet op had mogen verlaten. Tot slot onderstreept hij dat er geen grond is om aan te nemen dat Rabobank haar zorgplicht heeft geschonden. Hij adviseert daarom de Hoge Raad om het cassatieberoep van de oud-eigenaren van OAD te verwerpen.

Wat betekent dit?

Hoewel de conclusie van de procureur-generaal vaak wordt gevolgd, is dat niet altijd het geval. De oud-eigenaren van OAD hopen dat de Hoge Raad wél zal oordelen dat Rabobank in strijd handelde met haar zorgplicht. Hun inzet blijft eerherstel én mogelijk een schadevergoeding. Totdat de Hoge Raad uitspraak doet, blijft de juridische uitkomst van de slepende zaak onzeker.

Achtergrond

OAD werd in 1924 opgericht in Holten en groeide uit tot een van de grootste reisorganisaties van Nederland, met zo’n 1.500 medewerkers. Het faillissement in 2013 veroorzaakte grote beroering in de reiswereld. Tienduizenden reizigers zagen hun geboekte vakantie in rook opgaan. In de jaren na het faillissement voerden de oud-eigenaren een juridische strijd tegen Rabobank, die volgens hen verantwoordelijk was voor het onverwachte einde van het familiebedrijf.

De oud-eigenaren van reisorganisatie OAD gaan in cassatie tegen de in hun ogen onjuiste en ook onvoldoende onderbouwde uitspraak van het gerechtshof Arnhem in de zaak OAD versus Rabobank.

Na zorgvuldig onderzoek en diepgaand beraad met cassatie-advocaten, curatoren en andere deskundigen, is het besluit genomen om in cassatie te gaan bij de Hoge Raad. De conclusie uit het vooronderzoek is eensluidend: de Rabobank heeft onnodig en welbewust het faillissement van OAD veroorzaakt door het gevraagde uitstel van vier dagen voor het voltooien van het akkoord met de Twentse investeerders te weigeren. Door het verlengen van de onhaalbare Rabo-deadline met vier dagen had OAD de door Rabobank zelf goedgekeurde oplossing kunnen voltooien en was een faillissement voorkomen. Bovendien is het oordeel van het Gerechtshof onbegrijpelijk en onvoldoende gemotiveerd. De Rabobank had rekening moeten houden met de gerechtvaardigde belangen van OAD, haar 1.500 medewerkers die op straat kwamen staan en de vele tienduizenden gedupeerde reizigers.

Het cassatieverzoek zal vandaag worden ingediend bij de Hoge Raad. Cassatie-advocaat namens de voormalige aandeelhouders is mr. J.H.M. van Swaaij.

Het is de week van het hoger beroep van OAD/Ter Haar tegen de Rabobank. In deze aflevering van de Travelpro's Podcast spreken we met Jan Michiel Wagenaar, de advocaat van OAD/Ter Haar. Waarmee denkt hij de rechter nog te kunnen overtuigen van het gelijk van de familie Ter Haar?

Verder in deze aflevering nieuws over het Travel Congress, de ANVR-nieuwjaarsreceptie, wat hebben de politieke partijen in hun verkiezingsprogramma's staan over de luchthavens in Nederland en de studiereisplek ter waarde van € 25.000....

In de OAD-zaak hebben medewerkers van Bijzonder Beheer Rabobank structureel in strijd met de eigen regels en de zorgplicht gehandeld. Maar liefst 33 keer schond de Rabobank aantoonbaar de (eigen) regels. Dat blijkt uit een feitenrelaas dat door OAD-advocaat Jan Michiel Wagenaar namens de aandeelouders eerder is ingebracht voor het aankomende Hoger Beroep tegen Rabobank en is ingezien door TravelPro.

De afdeling Bijzonder Beheer van de bank heeft het volgens Wagenaar meer dan bont gemaakt en gehandeld zonder enig toezicht of betrokkenheid van de Raad van Bestuur Rabobank. Volgens toenmalig RvB-lid Sipko Schat had die betrokkenheid er in zo’n grote zaak wél moeten zijn.

Het uitgebreide feitenrelaas, dat een aaneenschakeling toont van ‘aantoonbare blunders’, is volgens Wagenaar in Hoger Beroep nodig omdat dit ontbreekt in het vonnis van de rechtbank Utrecht waarin zij stelde dat “de rechter bij banken terughoudend moet toetsen en de bank het wel erg bont moet maken voordat kan worden geconcludeerd dat een opzegging niet rechtsgeldig is.” Hoeveel bonter moet je het echter maken nu Rabobank zeker 33 keer handelde tegen de eigen regels van Bijzonder Beheer of handelde in flagrante strijd met de zorgplicht, zo vraagt Wagenaar zich verontwaardigd af? Hij is dan ook vol vertrouwen dat OAD in Hoger Beroep alsnog in het gelijk wordt gesteld.

De OAD Groep werd op 25 september 2013 failliet verklaard.

Lees hieronder het volledige interview met OAD-advocaat Wagenaar dat eerder verscheen in Travelpro.

https://issuu.com/travel-pro/docs/tp_07_08/76

Er moet worden gezegd dat 2013 een ‘topjaar’ was. Het CBS telde een recordaantal van 12.306 faillissementen (10% meer dan het jaar ervoor). Jan van Nieuwkerk, die op dit moment bestuurder is bij de Rabobank, keek de rechter zover ik het kon zien netjes aan wanneer hij antwoord gaf op vragen. Ook wanneer de advocaten van Ter Haar/OAD een vraag stelden. Ik was echter niet verbaasd dat het behoorlijk lang duurde voordat de rechter en de griffier zijn antwoorden op papier hadden uitgewerkt. Aan het binnensmonds gebrabbel zou zelfs een logopedist een behoorlijke kluif hebben.

Als tweede was meneer Sipko Schat aan de beurt. In plaats van de rechter aan te kijken, koos Schat ervoor om de advocaten van Ter Haar/OAD aan te kijken wanneer zij een vraag stelden. Zijn ogen vlamden en hij raakte steeds meer geïrriteerd. Hij vond dat sommige opmerkingen/vragen suggestief waren en dat hij daar niet op hoefde te antwoorden…

Een ander zeer opvallend feit was het ‘geheugenverlies’ waar beide topmannen van de Rabobank aan leden. ‘Dat kan ik mij niet herinneren’ was een veel gehoord antwoord. Ik hoop dat ze bij de Rabobank vandaag de dag wel weten hoe een agenda werkt, hoe je een notitie invoert in een smartphone of hoe je een knoop in een zakdoek legt. Inderdaad, om er een knoop in te leggen.

Ik zal de laatste zijn die ontkent dat ik weleens iets vergeet. Een belletje van de commissaris van de Koning over een bedrijf waar meer dan 1.500 mensen werken dat bijna failliet gaat, dat zou ik mij ook nog wel kunnen herinneren. Maar wat ik precies zou hebben toegezegd? Of we hebben gesproken over een tijdsbestek? Ik zou ook geen idee meer hebben. De commissaris wist het (onder ede) nog wel, volgens haar was er voldoende tijd toegezegd. Maar bedenk voor jezelf maar eens welke kleine details je nog weet over dingen die je zeven jaar geleden hebt besproken.

Overigens voegen de mannen zich in een ellenlange rij met voorbeelden van mensen die tegenover een rechter hebben verklaard: ‘Dat kan ik mij niet herinneren’. Kijk maar eens op Google: ‘geheugenverlies rechtszaak’. Overigens hebben de heren pas echt een probleem wanneer ze rituelen gaan vergeten. Wanneer ze bijvoorbeeld niet meer weten hoe ze hun auto starten, hoe de afstandsbediening werkt of wanneer ze in pyjamabroek op kantoor arriveren.

Natuurlijk wordt de uitspraak van de rechter niet alleen gebaseerd op de ‘gesprekken’ met Van Nieuwkerk en Schat. Maar de rechter zal, zoals hij vast al vaker in zijn loopbaan heeft moeten doen, onder andere moeten beoordelen hoe geloofwaardig het ‘geheugenverlies’ van de beide heren is. Voor een ieder die bij OAD Reizen heeft gewerkt en alles wat er rondom 25 september 2013 gebeurde nog tot in de detail weten, moet het frustrerend zijn dat topfunctionarissen bij de bank waar het bedrijf jarenlang mee samenwerkte (inmiddels) het geheugen van een garnaal hebben. Zal de tijd de wonden uiteindelijk helen?

Arjen Lutgendorff
arjen@travelpro.nl

Huidig Rabobank-bestuurder Jan van Nieuwenhuizen (destijds onder meer account executive OAD Reizen) bij de Rabobank mocht als eerste plaatsnemen voor de rechter en diens griffier. Eind vorig jaar deed onder meer Ank Bijleveld (de toenmalige Commissaris van de Koning) dat. Laatstgenoemde liet de rechter nog onder ede weten dat Van Nieuwenhuizen haar tijdens een belletje beloofde dat de bank OAD Reizen genoeg tijd zou gunnen. Uiteindelijk werd die tijd de touroperator, haar medewerkers en haar investeerders niet gegund.

Van Nieuwenhuizen liet de rechter weten niet op de hoogte te zijn van de exacte details en wees met zijn vinger naar de afdeling Bijzonder Beheer en de heer Brugging (destijds CFO bij de bank): "Bijzonder Beheer is de eindverantwoordelijke voor een zaak zoals OAD." Tijdens het belletje met Bijleveld zou het volgens Van Nieuwenhuizen alleen over de grote lijnen zijn gegaan. “Ik wist in hoofdlijnen dat het niet goed ging met het bedrijf, want OAD zat al langere tijd bij Bijzonder Beheer. Toen ik werd gevraagd om mevrouw Bijleveld te bellen, heb ik mij niet in het dossier verdiept. Hoeveel mensen er op dat moment (2013, red.) bij OAD in dienst waren, heb ik niet precies geweten.”

Tot ieders verrassing liet de andere (voormalig) Rabo-topman, Sipko Schat, diezelfde rechter weten dat hij juist Van Nieuwenhuizen had gevraagd om Bijleveld te bellen. “Hij was account executive OAD bij de Rabobank, dus hij kende het dossier. Rabobank had destijds relatiebeheerders en daarboven executives en die zijn het directe aanspreekpunt voor de klant”, aldus Schat. Op de vraag of hij had overwogen om Bruggink met Bijleveld te laten bellen, antwoordde Schat kort maar krachtig: Nee.

Van Nieuwenhuizen keek terwijl hij antwoordde nauwelijks om en was zeer slecht verstaanbaar voor iedereen in de rechtbank. Schat, die later vandaag naar een begrafenis moest, keek tijdens het antwoorden voortdurend naar de advocaten van OAD/Ter Haar waarbij hij soms geïrriteerd overkwam tijdens het antwoorden: "Het is zeven jaar geleden", "ik vind uw vraag/opmerking suggestief", "ik kan mij dat niet herinneren"... Schat kon zicht tevens niet meer herinneren of Van Nieuwenhuizen het gesprek dat hij had met Bijleveld had teruggekoppeld.

Joop, Julius en Quirine ter Haar waren vandaag allemaal aanwezig in de rechtbank Midden-Nederland te Utrecht. Zowel aan de kant van OAD/Ter Haar als aan de kant van de Rabobank waren na afloop tevreden, lachende gezichten te zien. “De Rabobank heeft na vandaag niks om tevreden over te zijn”, aldus de doorgewinterde OAD/Ter Haar-advocaat Tom de Waard van DeWaardSinke Advocaten. Begin maart volgt waarschijnlijk de volgende ronde, waarin Rabobank drie personen wil laten horen door de rechter, namelijk Jan Brouwer (voormalig adviseur OAD), David Cuknis en Laurens Schilder (beiden van de Rabo-afdeling Bijzonder Beheer). Het is uiteindelijk aan de rechter om te beslissen of de Rabobank verantwoordelijk mag worden gehouden voor het faillissement van OAD Reizen. Pas dan zal blijken wie het laatst lacht.

De Rechtbank Midden Nederland heeft in een tussenvonnis van 3 juli 2019 aan OAD Reizen de mogelijkheid geboden om de handelswijze van Rabobank gedurende die laatste dagen voor het faillissement, onder ede te bewijzen. De Rabobank had op die bewuste dinsdag 24 september 2013 voor 40 miljoen euro aan Oad-zekerheden. Gevraagd werd een bedrag van maximaal 7 miljoen.

De familie Ter Haar eist in de zaak tegen de Rabobank € 67 miljoen van de bank. Volgens Ter Haar was OAD tot op de dag van het faillissement een gedegen en betrouwbare kredietnemer en was er tot op de dag van het faillissement een reëel perspectief. Van Nieuwenhuizen zal donderdag moeten getuigen over zijn belofte aan oud-commissaris van de Koning en huidig minister van Defensie, Ank Bijleveld en Schat over de vraag of hij op de hoogte was van alle mededelingen/toezeggingen die namens de Rabobank in die laatste dagen voor het faillissement aan OAD zijn gedaan. Eerder verklaarde oud-commissaris Ank Bijleveld al onder ede dat Van Nieuwenhuizen haar en OAD voldoende tijd had toegezegd om de transactie met de groep Twentse investeerders rond te krijgen, maar die tijd werd uiteindelijk niet gegeven.

Het was niet de eerste keer dat de twee kampen tegenover elkaar stonden in de rechtbank. Vandaag was echter de dag van de getuigenissen onder ede met getuigen die waren opgeroepen door de familie Ter Haar en haar advocaten. Uiteindelijk duurde de dag een stuk langer dan van tevoren werd verwacht. Pas aan het eind van de middag konden de betrokkenen de rechtbank verlaten. Overigens kan het gehele proces nog maanden al dan niet jaren gaan duren.

De betrokken partijen, familie, pers en geïnteresseerden werden in een, naar verhouding, kleine zaal gezet. Er moesten zelfs stoeltjes worden bijgehaald. Vooral de getuigenis van Veltman zorgde ervoor dat de dag van, en de dagen rondom, het faillissement van OAD Reizen bij de aanwezige betrokkenen voelden als de dag van gisteren.

Jan Driessen, woordvoerder voor de familie Ter Haar, liet vandaag aan TravelPro weten dat de getuigenverklaring van Bijleveld meer bracht dan dat zij van tevoren hadden verwacht. Bijleveld liet door de griffier optekenen: “Jan van Nieuwenhuizen (oud-bestuurder Rabobank, red.) heeft mij in een telefoongesprek toegezegd dat er voldoende tijd zou zijn om tot een overeenkomst te komen.”

Bijleveld sprak Van Nieuwenhuizen vier dagen voordat de stekker door de Oad-directie uit de Overijsselse touroperator werd getrokken. De Rabobank gaf toch niet de gewenste tijd om het reddingsplan te voltooien, waarmee werd besloten dat het reddingsplan onhaalbaar was met ook een hoog bedrag dat die week aan IATA moest worden betaald. Daarmee zou bestuurdersaansprakelijkheid het gevolg zijn. Op de vraag aan Bijleveld of er was gesproken over 48 uur of langer liet ze de rechter weten: “Ik had de indruk dat er genoeg tijd werd toegezegd. Er waren meerdere partijen betrokken bij de reddingsactie. Als er 48 uur was toegezegd, dan was het telefoongesprek onzinnig geweest.”

“De verklaring van Ank Bijleveld is cruciaal. Ook Julius (ter Haar, red.) reed die dag naar kantoor in de veronderstelling dat het bedrijf was gered. Iedere betrokkene ging er vanuit dat het geregeld was”, aldus Driessen. “We kenden de verklaring van Ank Bijleveld natuurlijk al, want die had zij al eerder zelf opgesteld. Haar geïrriteerdheid was helder en voelbaar in de zaal, zelfs na vijf jaar nog. Op het eind verzuchtte zij nog te vinden dat zij klanten goed contact moeten kunnen hebben met de Rabobank en dat daar geen hulp van de Commissaris van de Koning bij nodig hoeft te zijn. Zij is een heel eerlijk en integer bestuurder. Het faillissement van OAD Reizen heeft haar voelbaar pijn gedaan.”

Lees ook: Doorbraak in zaak OAD versus Rabobank.

Verbazing was er over de advocaten van Rabobank, die gisteravond nog een mail doorstuurde naar de rechter, terwijl alles twee weken van tevoren ingeleverd had moeten worden. “Wij vonden deze mail pas gisteravond. De mail is van 20 september 2013, maar ik zag hem pas laat”, zo liet de advocaat van Rabobank met een grijns op zijn gezicht aan de rechter weten. Het kamp Ter Haar vindt het nog steeds onbegrijpelijk hoe de Rabobank destijds is omgegaan met het bedrijf, maar ook over de huidige gang van zaken is weinig begrip. “Ze hebben veel gerekt als het gaat om beschikbaarheid in deze zaak.”

Meerdere namen passeerden de revue, waaronder die van Frans Schuitemaker die eind vorig jaar opstapte bij het doorgestarte Oad, Willem Bonvanie van PPM-Oost die samen met Twentse investeerders (waaronder Hennie ten Hag, Hein Trebbe en Rein Sanders) OAD Reizen wilde redden, de interne mail van Rabobank-medewerker L.P. Schilder die hij per ongeluk naar OAD Reizen mailde (waarin stond dat het beter is de plannen af te zeggen) en de mail van Rabo’s David Cuknis.

In de mail die Cuknis op 24 september stuurde, staat onder andere: ‘OAD heeft besloten de handdoek in de ring te gooien. Morgen zal faillissement worden aangevraagd. Voornaamste reden: OAD heeft aangegeven er niet uit te gaan komen met SGR en TUI. Een de bank conveniërende oplossing met SGR en TUI was een voorwaarde (van de bank, maar hoogstwaarschijnlijk ook van de potentiële kopers) om mee te werken aan enige transactie.’ Getuige Veltman liet vandaag echter weten dat er destijds contact is geweest met de directie van TUI. “De bottlenecks waren niet TUI en SGR, maar de Rabobank.”

Misschien wel tekenend voor het proces was de manier waarop er muggenziftend op de kleine dingetjes werd gelet. Nog voor Bijleveld als eerste getuige aan het woord kon komen, merkte de advocaat van de Rabobank op: “Mevrouw Bijleveld heeft een aantekeningenboekje voor zich liggen. Ik ben gewend dat dat altijd gesloten is.” Daarop liet Bijleveld weten: “Dit is mijn boekje dat ik altijd gebruik als minister.” De rechter vraagt aan Bijleveld: “Wat is de relevantie van het boekje?” Bijleveld: “Daar heb ik aantekeningen in opgeschreven van wat de landsadvocaat heeft gezegd.” De rechter: “Heeft hij u gezegd wat u moet antwoorden?” Bijleveld: “Nee, dat heeft hij niet gedaan.” Aanstaande donderdag zal onder andere Julius ter Haar zelf als getuige voor de rechter verschijnen.

Bekijk hier de reactie van Bijleveld voor de camera van RTV Oost.

De advocaten De Waard/Sinke hebben de rechtbank aangeboden om deze verhoren wel in aanwezigheid van een Officier van Justitie te houden (op basis van art. 207 e.v. Wetboek van Strafrecht). De familie Ter Haar laat weten blij te zijn met dit tussenvonnis, omdat dit een heel begrijpelijke en zorgvuldige tussenstap is van de rechtbank Utrecht in de zaak Oad tegen Rabobank.

De advocaten van de familie Ter Haar, De Waard en Sinke, hebben gedurende de zitting ook nadrukkelijk op deze mogelijkheid tot waarheidsvinding gewezen. De rechtbank wil volgens het kamp van Ter Haar "de zwalkende handelwijze van de Rabobank in die laatste weken heel precies en gedetailleerd vaststellen. Daarover zijn eerder schriftelijke en ondertekende verklaringen afgegeven, maar de rechtbank wil die terecht onder ede herhaald zien. "

Op maandag 20 mei jl. zaten beide partijen, de familie ter Haar en de Rabobank in het bijzijn van diens advocaten in de rechtbank van Utrecht, waar beide partijen hun verhaal mochten doen. Zoals tijdens de zitting bleek, na doorvragen van de rechters, was er een krediet van € 7 miljoen nodig om die twee weken te overbruggen. Waarom de bank OAD Reizen niet die tijd gunde blijft gissen. Tegenover die € 7 miljoen stond, zoals nu bekend, € 24 miljoen aan zekerheden.

Tijdens de zitting van 20 mei jl. ontkende de Rabobank in eerste instantie een getuigenverklaring van Ank Bijleveld (destijds Commissaris van de Koning in de provincie Overijssel, red.) te hebben gezien. Deze wist TravelPro al tijdens de zitting op Twitter te publiceren... De zaak (mede namens de curatoren) liep voor alle partijen die door het OAD-faillissement zijn gedupeerd en niet alleen voor de familie Ter Haar. Het is dan ook nog maar de vraag of het bij de € 67 miljoen blijft die de familie Ter Haar van de bank eist.

In november 2014 werd bekend dat de familie Ter Haar de Rabobank voor de rechter sleepte. In eerste oordeelde de rechter in november 2015 in het eindvonnis dat de familie geen claimrecht had waarmee alle claims werden afgewezen. De Rabobank liet een reactie aan TravelPro weten dat niet de bank, maar de familie Ter Haar zelf indertijd het faillissement van OAD Reizen heeft aangevraagd. Een definitieve deal met een investeerder was er volgens de bank niet. "Enige investering door de familie zelf is er niet gedaan. Naast formele redenen waarop de claim is afgewezen (aandeelhouders kunnen in beginsel geen afgeleide schade claimen), heeft Rabobank in haar feitenrelaas laten zien hoe de aanloop naar het faillissement is verlopen", zo liet de bank in 2016 weten.

De familie Ter Haar/ Stichting Administratiekantoor OAD Groep Holding ging alsnog in hoger beroep tegen het eindvonnis van 4 november 2015. Doordat in juni 2017 de curatoren Jacques Daniëls en Jeroen Stekelenburg hun claimrecht overdroegen aan de familie Ter Haar was het voor de oud-aandeelhouders mogelijk om ook namens de gefailleerde onderneming de Rabobank aansprakelijk te stellen voor de schade die is veroorzaakt door de naar de mening van OAD en haar aandeelhouders onrechtmatige opzegging van de kredietfaciliteit.

Diezelfde Jeroen Stekelenburg stond 20 mei jl. nog woedend op van de publieke tribune, waarmee hij inbrak tijdens het pleidooi van de Rabobank. Stekelenburg liet de rechter weten: "Ik wil niet dat er feitelijke onjuistheden ontstaan.” Hij vertelde dat er € 24 miljoen op de boedelrekening staat en dat er sprake is van een overschot in plaats van schuld na het bankroet. Volgens hem had de Rabobank, omdat OAD Reizen alles had verpand, nog voor ongeveer € 24 miljoen aan zekerheden. Daarnaast liet de curator weten dat de bank nog € 500.000 heeft achtergehouden om de procedure te betalen. “Dat geld is van OAD, niet van de Rabobank. Daar gaan we nog over procederen."

De bank liet al in 2016 aan TravelPro weten dat het verwachtte dat de familie Ter Haar pogingen zou blijven ondernemen om, in de ogen van de bank, de geschiedenis te herschrijven door de oorzaak van het faillissement telkens bij de Rabobank neer te leggen. Verder liet de bank aan TravelPro weten: "Rabobank is en blijft van mening dat zij ruim de tijd heeft gegeven en zich maximaal heeft ingespannen om tot (financiële) oplossingen te komen, wat de directie alsmede de familie helaas niet is gelukt. De feiten en oorzaken die hebben geleid tot het faillissement van OAD Reizen zijn niet veranderd. Rabobank heeft dan ook vertrouwen in een gunstig afloop van het hoger beroep".

Na de zitting van 20 mei jl. stonden zowel Julius ter Haar als de advocaten van de familie Ter Haar voor de camera’s van RTV Oost. Ter Haar liet aan de zender weten: "Met mij gaat het goed, maar het zou nog veel beter kunnen wanneer deze zaak een goed einde krijgt. Al is het alleen al voor de 1600 Oad-medewerkers van destijds die natuurlijk alle recht hebben om er het fijne van te weten." Op de vraag wat Ter Haar verder in het leven doet: "Ik kom de dag uitstekend door, maar eerst maar even dit dossier tot een goed einde brengen. Helaas zijn we er jaren mee bezig, het duurt vrij lang, maar gelukkig lig ik er niet meer van wakker. Langzaam komt het einde in zicht, dus daar kijken we naar uit."

Advocaat Tom de Waard liet aan RTV Oost weten dat de Rabobank geen krediet ter beschikking wilde stellen tijdens de twee weken die nodig waren om de deal met de Twentse investeerders rond te krijgen. "Zij hebben het eigen belang helemaal boven het belang van OAD Reizen gesteld, de werknemers, de reizigers en iedereen die met OAD Reizen te maken had." Volgens Marjorie Sinke, tevens advocaat van de familie Ter Haar, heeft de bank een zorgplicht richting haar klanten. "Die zorgplicht houdt in dat zij met de belangen van haar klant rekening houdt en niet alleen met haar eigen belang. Dat heeft de Rabobank uitsluitend gedaan."

De oud-eigenaren van de OAD eisen een schadeloosstelling van €67 miljoen van de Rabobank dat volgens hen schuldig is aan het faillissement in 2013. Daardoor verloren destijds bijna 1600 medewerk(st)ers hun baan.

Wie gaat er winnen en wie gaat er verliezen, of komt er wellicht een verlenging van de zaak wanneer er bijvoorbeeld naar extra bewijsvoering wordt gevraagd? De zaak (mede namens de curatoren) loopt voor alle partijen die door het OAD-faillissement zijn gedupeerd en niet alleen voor de familie Ter Haar. Het is dan ook nog maar de vraag of het bij de 67 miljoen euro blijft die de familie Ter Haar van de bank eist.

Allerminst wordt verwacht dat het na 3 juli stil blijft rondom het faillissement. Van zowel de familie Ter Haar (waarvan bekend is dat ze een oorlogskas hebben) als van de Rabobank kan actie worden verwacht na het vonnis, zeker bij verlies.

Opmerkelijk feit is dat de curatoren Jeroen Stekelenburg (Stekelenburg Advocaten) en Dignus Meulenberg (Benthem Gratama) vinden dat de Rabobank in haar processtukken (op uiterst selectieve wijze) put uit mededelingen van curatoren, zoals vermeld in de openbare verslagen, in een poging het pleit in haar voordeel te beslechten en dat zij daarom stoppen met publiekelijke rapportages.

"Als de Rabobank zich er niet mee had bemoeid, dan had het bedrijf nog steeds bestaan”, stelden de advocaten van de familie Ter Haar tijdens de zitting die 20 mei jl. plaatsvond in Utrecht waarover TravelPro schreef in editie #22. Of de rechter er net zo over denkt als de advocaten van de familie Ter Haar wordt duidelijk over zeven dagen...