Corendon stopt sponsoring voetbal Curaçao
Het Curaçaose voetbal was ineens een verhaal geworden waar iedereen vrolijk van werd. Zon, sfeer, passie, een elftal met herkenbare namen en Dick Advocaat die er zichtbaar plezier in had. Zelfs neutrale voetballiefhebbers begonnen stiekem een beetje voor Curaçao te juichen.
En misschien zat het succes juist wel in de eenvoud.
Geen ingewikkeld totaalvoetbal alsof het Ajax uit de jaren negentig op het eiland was neergedaald. Gewoon compact spelen, strijd leveren, slim zijn en het maximale uit de groep halen. Dick Advocaat begreep dat perfect. Geen totaalvoetbal, maar wel resultaat. En vooral: spelers en supporters herkenden zich erin.
Want volgens veel mensen op Curaçao hoeft het helemaal niet ingewikkeld te zijn. Het eiland wil vooral een ploeg zien die vecht, trots uitstraalt en resultaten haalt. Een team waar mensen zich mee verbonden voelen.
Nu lijkt het voetbal een andere richting op te gaan. Mooier voetbal, meer opbouw van achteruit, meer risico. Prima natuurlijk. Alleen: daar moet je ook de spelers voor hebben. Je kunt als Ajax willen spelen onder de Caribische zon, maar soms werkt degelijk en realistisch voetbal gewoon beter. Dat is de overtuiging van spelers en supporters. Zeker als dat óók nog punten oplevert.
Juist daarom leeft bij veel spelers en supporters nog steeds het gevoel dat de Advocaat-aanpak misschien helemaal zo gek nog niet was. Een beetje pragmatisch, een beetje ouderwets misschien, maar het werkte wel. Alsof er eindelijk slagroom op de taart kwam.
Corendon twijfelt inmiddels openlijk over de toekomst van de sponsoring. Maar op Curaçao hopen veel mensen dat het nog niet het einde van het verhaal hoeft te zijn. Misschien kan een goed gesprek, tussen de bond Atilay Uslu en met Dick Advocaat erbij nog wat moois opleveren voor het populaire vakantie eiland.
Want eerlijk is eerlijk: Advocaatje met slagroom smaakt beter
