Als er een ruit kapotgaat, bel je de glazenzetter. Als de afvoer verstopt zit, bel je de loodgieter. Als je een aanbouw wil, bel je de aannemer. Als je de tuin opnieuw wil aanleggen, bel je een hovenier. Als de zool van je schoenen eraf ligt, ga je naar de schoenmaker. Maar als je een mooie reis wil maken, denk je dat allemaal zelf wel in elkaar te kunnen zetten?
Nog steeds vraag ik me heel vaak af waarom mensen zonder enige échte ervaring denken dit wel ‘even’ zelf te kunnen én te willen doen. En nee, ze komen niet weg met ‘ik vind reizen zo leuk’. Ik vind mijn kapsel ook heel leuk (oké, niet altijd), maar denk maar niet dat ik zelf met de schaar en een pot verf bezig ga zijn.
Tuurlijk kun je een weekendje Londen, Praag, Lissabon en Berlijn of een week zon, zee en een Europees strand zelf boeken: hotelletje, vlucht, restauranttip via TikTok. Dat snap ik ook wel. Maar een professional, die is gespecialiseerd in het boeken van allerlei soorten reizen, kan de echte leuke plekjes met je delen, want hij of zij heeft duizenden trainingen gehad, wordt continu bijgeschoold en praat met talloze branchenoten én zit dichtbij het vuur.
Maar als je al jaren een redelijk veilig weekje naar Spanje, Turkije, Portugal of Italië boekt, en daar is niets mis mee, en nu opeens denkt dat je wel een rondreis met allerlei losse componenten naar bijvoorbeeld Indonesië in elkaar kunt zetten, vind ik dat heel lastig. En al helemaal vanwege de onrustige wereld waarin wij nu leven. Want als er iets misgaat, zoals een gesloten luchtruim, wie ga je als amateur-reizen-in-elkaar-zetter bellen? De airline? Jij en duizenden anderen? Succes. Nu hoor ik die mensen denken: ‘Maar hoe vaak gaat een luchtruim dicht?’ Gelukkig niet elke week, maar er kunnen ook ongemakken dichterbij of met jezelf gebeuren.
Ik hoef het niet aan de echte reisprofessional te vertellen, want zij weten dit. Maar de reisprofessional kun je als consument in geval van nood dag en nacht bellen en heeft een zorgplicht. Dus: met één, misschien twee, telefoontjes wordt alles voor jou geregeld, tenminste als je jouw reis bij hem of haar hebt ondergebracht natuurlijk. Heb je dat niet gedaan en lekker de doe-het-zelver uitgehangen? Tja, dan sta je daar met je goede ‘ik vind reizen zo leuk’-gedrag…
Maar ook praktisch, hoe denk je een rondreis op een totaal ander continent in elkaar te kunnen zetten? Met verschillende hotels, binnenlandse vluchten? Hoe dan? En vooral waarom? Is het vanwege het geld? Denkt zo’n knutselaar het zelf goedkoper of beter te kunnen?
Toen ik die vraag stelde, was het antwoord: ‘We willen geen standaard rondreis en al helemaal niet met een groep andere mensen’. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Zet al je wensen of desnoods de hele reis op papier – omdat je het uitzoeken ervan zo leuk vindt – en ga daarmee naar de dichtstbijzijnde reisadviseur. En tadaa, duizend vliegen in één klap. Zo geniet je niet alleen van die fantastisch in elkaar gezette reis, maar ook van alle zekerheden van een pakketreis.
Maar ligt hier een taak weggelegd voor de reisbranche om telkens weer te vertellen dat het via de juiste weg echt niet duurder is, maar wel veel beter, zekerder en ontzorgder? Sterker nog, vanwege de goede en directe contacten kan een reis ook goedkoper zijn. Moeten we dit van de daken blijven schreeuwen? Telkens weer? Misschien is dat de kracht van de herhaling.
Laatst maakte ik de vergelijking: iemand werkt al jaren als professional in de rolluikenbranche. Als ik een rolluik wil, kan ik zo’n ding vast ook zelf ergens kopen. Misschien wel voor een paar tientjes goedkoper. Ophangen moet ook nog wel lukken, paar schroefjes erin en klaar, want zo denkt de amateur-reizen-in-elkaar-zetter ook. Maar als dat ding dan schots en scheef hangt en het na een dag, of überhaupt, niet meer doet, mag ik niet huilen. Eigen schuld, dikke bult, toch?
En wie bel ik dan? Precies.
Sharon Evers
sharon@travelpro.nl
